พจนานุกรมภาษาอีสานหมวด "ฟ"

คำศัพท์อีสานความหมาย
ฟ้งกระเด็นไป
ฟุ้งลอยขึ้น
ฟังความเชื่อฟัง
ฟ้าวรีบ
ฟันเฮือขุดถากไม้ให้เป็นเรือ
ฟานโตนลิงทะโมนเรียก ฟานโตน อย่างว่า แม้นว่าแหลวหลวงเค้าฟานโตนตัวพี่ (สังข์).
ฟ้าฮ้องเสียงที่เกิดขึ้นเนื่องจากอากาศขยายตัวเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเพราะความร้อนที่เกิดจากฟ้าแลบ เรียก ฟ้าฮ้อง.
เฟื้อยชื่อพืชผักชนิดหนึ่ง เกิดอยู่ตามห้วยหรือหนองน้ำ สายคล้ายสายบัว ใบยาว แต่เล็กกว่า เรียก ผักเฟื้อย สันตะวา ลิ้นฟาน ก็ว่า.
ไฟมะไฟ ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่งจำพวกมะเฟือง เรียก หมากไฟ อย่างว่า ซางแซวเฟืองฟ่าไฟคายค้อ (สังข์).
ไฟธาตุที่ให้เกิดความร้อนหรืออบอุ่นในจำพวกธาตุ๔ คือ ดิน น้ำ ลม ไฟ เรียก ธาตุไฟ ไฟล้างโลกเมื่อสิ้นกัปเรียก ไฟมะไลกัลป์ ไฟที่ก่อให้เกิดความร้อนและแสงสว่างได้เรียก ไฟฟ้า.