ผญา เฮาอาศัยเพิ่งบ้านบ้านกะเพิ่งบุญเฮา

เฮาอาศัยเพิ่งบ้านบ้านกะเพิ่งบุญเฮา คันเฮาหากหนีเสียสิเกิดเป็นดงไม้
แปลว่า:: เราอาศัยเรือน เรือนก็พึ่งเรา หากเราทิ้งเรือนหนีไปเสีย เรือนก็ร้างเสื่อมโทรม
หมายถึง:: พึงช่วยเหลือเกื้อกูลกันและกันอยู่เสมอ