ภาษาอีสานทั้งหมด 4551 - 4560 จาก 17431
-
เซ็ง
แปลว่า : เล่าลือ เกียรติขจร อย่างว่า ใผแลแล้วลืมตนตาไค่ เซ็งซ่าเจ้าติ้วซ้อยประสงค์เหล้นม่วนเมือง (สังข์) ชายที่เก่งกล้าเรียก ชายเซ็ง อย่างว่า บัดนี้กูจักปองเอาเชื้อชายเซ็งองค์ประเสริฐ บุญแก่กล้าลงเข้าเกิดดอม ก่อนแล้ว (สังข์). -
เซ่งเซะ
แปลว่า : อาการยืนหรือเดินไม่เรียบร้อย เช่น เดินไหล่เอียงไปข้างหนึ่ง เรียก ยืนเซ่งเซะ. -
เซ็น
แปลว่า : ไม้จำพวกเครื่องเรือน ส่วนที่เป็นเคร่าฝาหรือระแนงเรียก ไม้เซ็น. -
เซ็น
แปลว่า : อาการหนาวจนตัวสั่น เรียก เซ็น สั่นเซ็น สั่นเซ็นเอ็นกระด้าง ก็ว่า. -
เซ่น
แปลว่า : ยุค สมัย ปาง ชั่วอายุคน ชั่วอายุคนคนหนึ่งเรียก เซ่นหนึ่ง อย่างว่า ใผผู้เกิดฮ่วมห้องชาติเซ่นของเฮา (กา) ผู้เกิดก่อนเรียก เซ่นก่อน ร้อยชั่วอายุคนเรียก ฮ้อยเซ่น อย่างว่า เป็นกงกั้งนครเฮาฮ้อยเซ่น มาแล้ว (สังข์). -
เซ็นเซ็น
แปลว่า : กระเด็น ไหล ริน อย่างว่า ฝูงแกว่นใกล้เฮียกฮ่ำโฮมขวัญ เซ็นเซ็นชลฮาไหลท่าวเททังเยื้อน (สังข์) เมื่อนั้นสวงทอดถ้อยต้านต่อเสนา เซ็นเซ็นชลหลั่งลงฮำหน้า (สังข์). -
เซอเลอ
แปลว่า : เซ่อ หลงลืม คนเผลอเลอ เรียก คนเซอเลอ เซ่อเล่อ ก็ว่า. -
เซอะ
แปลว่า : ล้างด้วยน้ำ ล้างข้าวสารด้วยน้ำเพื่อจะเอามาหุงหรือนึ่ง เรียก เซอะเข้า. -
เซอะ
แปลว่า : สุรุ่ยสุร่าย คนใจ่ายไม่รู้จักประหยัดเรียก คนเซอะ. -
อ่ง
แปลว่า : ถือตัว หยิ่ง ทะนง อย่างว่า เด็กน้อยมีความฮู้สองสามความมันกะอ่ง ผู้ใหญ๋ฮู้ตั้งล้านกะอำไว้บ่ไข (บ.) แมงวันเขียวตายย้อนขี้ สาวผู้ดีตายย้อนอ่ง (ภาษิต).