ภาษาอีสานทั้งหมด 5538 - 5547 จาก 17431
-
ท่วย
แปลว่า : พวก หมู่ เหล่า อย่างว่า ทุกท่วยใต้ลุ่มฟ้าโดยน้อมขาบชุลี (กา) ในโลกล้นทุกท่วยหญิงชาย (ฮุ่ง) ทุกท่วยใต้ลุ่มฟ้ายำท้าวทอดทอง (สังข์). -
ท้วย
แปลว่า : อ่อนเอนไปมา เช่น อ่อนอ้วยท้วย อ่อนอ้วยซ้วย ก็ว่า. -
ทวยทอด
แปลว่า : ขว้าง ทิ้ง อย่างว่า ทวยทอดม้างบาท้าวหว่านลง (กา). -
ทวยเหิน
แปลว่า : ดอกเลเต เรียก ดอกทวยเหิน ชายเหิน ก็ว่า อย่างว่า ดอกทวยเหินดอกญิงฮ้างชู้ (กา) ทวยเหินห้อมบานเจือจูมกาบ (หน้าผาก). -
ทวา
แปลว่า : สอง เช่น ทวาสาการ ได้แก่ อาการสิบสอง. -
ทวาย
แปลว่า : ชื่อชนชาติหนึ่งในสาขาชาวยะไข่ตระกูลธิเบต. -
ทวาย
แปลว่า : เนื้อทราย เรียก กวางทวาย ทวายคำ ก็ว่า อย่างว่า สัพพะสิ่งช้างคณาทอกทวายทอง ก็ดี กวางทวายฟานละมั่งหมีเหมือยเหม้น (สังข์). -
ทวาย
แปลว่า : ทาย ทายเรียก ทวาย ก็ว่า อย่างว่า หมอจ่งกิตตนาแท้ทวายดูตามเลข (สังข์) หมอโหรเถ้าทวายดูเฮวฮีบ (กา). -
ทวาย
แปลว่า : จับ จับเรียก ทวาย อย่างว่า เมื่อนั้นฝูงสาวอุ้มกระออมเอาอบอาบ ผู้แห่งเหง้าทวายน้ำหลั่งสรง (ฮุ่ง) ทวายมือน้าวเอานางมานอก อย่าอยู่ช้าเดินดั้นดุ่งไป เถี่ยวเถิ้น (สังข์). -
ทวาย
แปลว่า : พัด โบก ลมพัดเรียก ลมทวาย อย่างว่า ฟังยินลมทวายไม้จวงทองดังมี่ (สังข์).