ภาษาอีสานทั้งหมด 6294 - 6303 จาก 17431
-
บ่ม
แปลว่า : บด บัง อย่างว่า ควันคั่งฟ้าดูเบื้องบ่มฝน (สังข์). -
บรเทศ
แปลว่า : ต่างประเทศ อย่างว่า เวนทังบวรเทศชั้นเชียงล้านมอบมวล (ฮุ่ง). -
บรบวน
แปลว่า : บริบูรณ์ ครบ ถ้วน เต็ม อย่างว่า บรบวนครบเครื่องนางไปพร้อม (กา) พิเศษน้อมนบนอบทวยธรง บรบวนครบเครื่องนางมีถ้วน พอเมื่อมหาชัยได้หมอเมืองทูลคอบ พระบาทเจ้าจูงน้องสู่ลิน (สังข์) เขาก็ยอมือไหว้บรบวนแล้วเลิก หว้ายป่าไม้ดงกว้างผ่อหลัง (ฮุ่ง). -
บรรณาการ
แปลว่า : ของฝาก สิ่งของที่ให้ด้วยไมตรีจิต อย่างว่า แปลงบรรณาการแต่งโอมเอาน้อย (สังข์) ท่อแต่บรรณาการเจ้ากือเมืองท้าวกว่า ทุกที่เที้ยนยอย้องว่าดี (ฮุ่ง). -
บรรท์
แปลว่า : นอน ย่อมาจากบรรทม อย่างว่า ม่างม่างนิ้วเจ้าฮุ่งเชยชม มือทวยฮัดโฮบนางเฝือฝั้น ส่งสงวนกลั้วกลมกลืนกินกลิ่นหน้าต่อหน้าชมสบั้นกล่อมบรรท์ (ฮุ่ง). -
บรรทม
แปลว่า : นอน บรรทมเป็นราชาศัพท์ อย่างว่า บัดนี้จักกล่าวเถิงภูชัยท้าวตนซื่อศิลป์ชัย ก่อนแล้ว บรรทมเฮียงมารดาอยู่เนาในห้อง สีห์สังข์ท้าวยังเพรียงพร้อมคู่มีใคร่คลาคลาดข้างแพงซ้อยชั่วยาม (สังข์). -
บรรโลม
แปลว่า : ประโลม ทำให้พึงใจ. -
บริกรรม
แปลว่า : สวด ท่องบ่น เสกเป่า ตกแต่ง กำหนดใจ นวดฟั้น ฉาบทา เช่น สวดคาถาท่องบ่นมนต์ เป็นต้น. -
บริพาร
แปลว่า : ผู้แวดล้อม ผู้ติดตาม ผู้รับใช้ อย่างว่า อันว่าบริพารแท้ไทเฮานั้นอย่า จาเถิ้น ท่อว่าคึดจอดเจ้าองค์อ้วนมอบเมือง พี้ดาย (ฮุ่ง). -
หม่องเก่า
แปลว่า : ที่เดิม