ภาษาอีสานทั้งหมด 7024 - 7033 จาก 17431
-
ฝาละเอิง
แปลว่า : ภาชนะใส่อาหาร ใช้ดินปั้นใหญ่กว่าปาละมี เรียก ฝาละเอิง. -
ฝ่าว
แปลว่า : แผ่วเบา เสียงแผ่วเบาดุขคนเป็นไข้กำลังจะสิ้นใจ หรือคนที่ทำอะไรสักอย่าง แต่ไม่ต้องการให้ใครรู้อย่างว่า ฟังเสียงเว้าสังมาเป็นฝ่าวฝ่าว เสียงปากเว้ามุ่นมู้คือชู้เจ้าอยู่กรรม (ขุนทึง). -
ฝาเฮือน
แปลว่า : ฝาสำหรับกั้นเรือน เรียก ฝาเฮือน อย่างว่า ราชควงตั้งเวสณฑ์ผาสาท ฝาก่อแก้วเฮืองเข้มควี่วรรณ (สังข์). -
ฝิ่น
แปลว่า : ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง ต้นสูงขนาดยาสูบ ลูกมียาง ใช้ยางเคี่ยวเป็นยาเสพติดให้โทษ ทำอันตรายต่อสุขภาพของผู้สูบ. -
ฝิ่ว
แปลว่า : รั่ว ทะลุ เปิดเผย อย่างว่า อย่าให้คำฝิ่วฟ้งไปแท้ฮอดนาง (กาไก) แด่นั้นคำฝิ่วฟ้งเถิงนางอั้วเคี่ยม (ขูลู) สัจจะเฮาเจ้าข้อยพระองค์อวนอย่าให้ฝิ่ว (สังข์). -
ฝี
แปลว่า : โรคจำพวกหนึ่ง เป็นต่อมปูดขึ้นตามร่างกาย กลัดหนองข้างใน เรียก ฝี มีหลายชนิด. -
ฝิง
แปลว่า : ผิง ผิงแดด เรียก ฝีงแดด ผิงไฟเรียก ฝีงไฟ อย่างว่า จงค่อยพากันเหล้นฮิมเฮือนฝีงแดด (เวส-กลอน). -
ฝีแฝด
แปลว่า : ฝาแฝด กล้วยที่ติดกันเรียก กล้วยฝีแฝด ลูกที่คลอดออกมาครั้งละสองคนขึ้นไป เรียก ลูกฝีแฝด. -
ฝืด
แปลว่า : ไม่คล่อง ไม่สะดวก. -
ฝุง
แปลว่า : ชุน ซ่อมผ้าหรือแหเป็นต้นที่ขาดทะลุเป็นรูให้เป็นเนื้อเดียวกัน ด้วยการถักหรือด้วยวิธีอื่น ๆ ชุนแหที่ขาดเรียก ฝุงแห ชุนสวิงที่ขาดเรียก ฝุงหวิง ชุนน่างที่ขาดเรียก ฝุงน่าง.