ภาษาอีสานหมวด "ซ" 141 - 150 จาก 497
-
ซะบู
แปลว่า : ไม้คานที่ทำด้วยไม้แก่น สำหรับหาบข้าวเป็นกระสอบ หรือหาบสิ่งของไปขายที่ไกล เรียก ไม้คานซะบู. -
ซะบู
แปลว่า : ปืน ปืนโบราณเรียก ซะบู อย่างว่า ฟังยินเสียงซะบูก้องเภนีเตินป่าว พุ้นเยอ (ขูลู). -
ซะพาด
แปลว่า : สะพรั่ง พรั่งพร้อม อย่างว่า สะพาดพร้อมเถิงที่เตินขวาง ดากันปลงเงินคำค่าแสนสมแก้ว (ฮุ่ง). -
ซะพุม
แปลว่า : พร้อมพรั่ง อย่างว่า ซะพุมพร้อมต้นต่ำตีนจำก็มี เอ็งชัญเขียวแข่งนิลนางย้อม ดำดวนดั้วดวงหอมล้นที่ ก็มี ยามเมื่อลมแกว่งเปื้อง ไกวค้อมกลิ่นหอม (ฮุ่ง). -
ซะเพิก
แปลว่า : สะพรั่ง อย่างว่า ซะเพิกพร้อมฝูงไพร่เงินยาง แองคอนกลอยกล่าวพวงขาพ้น ฮมฮมเมี้ยนปุนทางไทแขก ข้าท่านท้าวธรรม์ต้นแต่งตอม (ฮุ่ง). -
ซะเพือก
แปลว่า : งาม สดใส ต้นไม้ที่ขึ้นสูงเรียงรายงามสดใสเรียก ซะเพือก เจือกเพือก ก็ว่า. -
ซะมาบ
แปลว่า : ฟ้าแลบ เช่น เมื่อฝนจะตก จะเกิดฟ้าร้องและฟ้าแลบแปบปาบ เรียก ฟ้าซะมาบ ฟ้าแมบ ฟ้าแลบ ก็ว่า อย่างว่า ฟ้าซะมาบเหลื้อมฝนล้นหลั่งลง (กา). -
ซะเร
แปลว่า : จรจัด ซัดเซพเนจร ผู้ที่ไม่มีที่พักพิงอิงแอบ เป็นคนเกกมะเหรกเกเร เรียก ชายซะเร อย่างว่า ดูราผู้ชายซะเรเดินเทศ เจ้าโลกกว้างซิเดินดั้นดุงใด (กา). -
ซะลาบ
แปลว่า : ตั้งเรียงราย เป็นแถวแนว ต้นไม้ที่เรียงราย มองดูมากมายก่ายกอง เรียก ซะลาบ ซาบลาบ ก็ว่า อย่างว่า ซะลาบพร้อมสุภราชทัวระพี ยนยนประดับหลั่งไปเป็นถ้อง แต่นั้นดูจวนย้ายภูมีเสด็จยาตร กองลูกท้าวแดงเหลื้อมหลั่งไป (ฮุ่ง). -
ซะล้าย
แปลว่า : เรียงราย ต้นไม้ที่ขึ้นเรียงรายแลดูสวยงาม เรียก เลียนซะล้าย หรือเสื่อที่ปูเรียงกันแลดูสวยงาม เรียก เลียนซะล้าย อย่างว่า เขาก็ปูลวดพื้นเลียนซะล้ายลวดลาย (กา).