ภาษาอีสานมาใหม่ 11164 - 11173 จาก 17431
-
บอด
แปลว่า : มืด โง่ ทึบ คนตาดีมองเห็นอะไรได้หมด แต่ตาข้างในคือปัญญาไม่มี โบราณเรียกคนชนิดนี้ว่า ตาบอดแจ้ง อย่างว่า ตาบอดแจ้งบ่ฮู้ฮ่อมทางเดิน คันบ่แยงเงาหีนชิบอดตายเท้าเถ้า (ภาษิต) พระก็โมหังเข้าถือทวงใบ้บอด ก็เพื่อพิษแฝดไหม้เหมือนงั้วง่าวฟาง (สังข์). -
บอก
แปลว่า : กระบอกไม้ไผ่ที่เหลือข้อไว้ช้างหนึ่ง สำหรับตักน้ำเรียก บอก กระบอก ก็ว่า. -
บอ
แปลว่า : เรียกคนที่เกือบจะเป็นบ้าว่า บอ ผีบ้า ผีบอ ก็ว่า อย่างว่า ใผกะบ่อยากบ้าบอหากแล่นมาตำ คันบอบ่มาตำโซดเลยบ่เป็นบ้า (บ.). -
บวบ
แปลว่า : บวบช้ำ เช่น ถูกตีจนหัวบวบ. -
บวบ
แปลว่า : ชื่อผักขำพวกหนึ่ง ต้นเป็นเถา เรียก เครือผักบวบ มี 2 ชนิดคือบวบขมและไม่ขม บวบขมเป็นอาหารของสัตว์บวบ ไม่ขมเป็นอาหารของคน. -
บ้วน
แปลว่า : ล้างปากด้วยการอมน้ำแล้วบ้วนออกมา เรียก บ้วนปาก ม้วนปาก ก็ว่า อย่างว่า พุ่งพุ่งพร้อมเสียงส่ำปักขี บาเจืองผายออกโฮงมาต้าน คันทีตั้งไตคำม้วนปาก ยี่นั่งเท้าเหนือฮ้านแท่นลาย (ฮุ่ง). -
บ้วง
แปลว่า : กะทกรก ชื่อผักชนิดหนึ่งเป็นเถาใช้รับประทานได้. -
บ้วง
แปลว่า : บ่วง เชือกที่ทำเป็นวงรูด สำหรับดักหรือคล้องสัจว์เรียก บ้วง เช่น บ้วงคล้องไก่ บ้วงคล้องขี้กะปอม บ้วงคล้องนกทา. -
บ่วง
แปลว่า : ช้อนสำหรับตักอาหาร เรียก บ่วง ทำด้วยหอยเรียก บ่วงหอย ทำด้วยหอยกีบกี้เรียก บ่วงหอยกีบกี้ ทำด้วยกะลามะพร้าว เรียก บ่วงกะโป๋หมากพร้าว อย่างว่า มีจองบ่มีด้ามชิเป็นบ่วงตักแกง (ภาษิต). -
บริศาจ
แปลว่า : ผี ผีเรียก บริศาจ ปีสาจ ก็ว่า อย่างว่า ฝูงหมู่บริศาจเสื้อหูแตกตายพลันยังแต่กุมภัณฑ์หลวงผู้เดียวมาต้อง มหาสมุทรบ้าเป็นแปวมัวมืด ขำเขือกข้อนกระหายฮ้อนทั่วแดน (สังข์).