ค้นหา "ฮ" 3241 - 3250 จาก 4161
-
สะเทิน
แปลว่า : ก้ำกึ่ง ไม่เต็ม อย่างว่า จวนใจค้ามคนิงแพงพ้นยิ่ง อุกอั่งทวงสะท้อนสะเทินให้ใช่หัว (สังข์) ยามเมื่อใดท่อนท้าวล้านท่อภายหลัง เป็นคนสะเทินอยู่ใกลการชู้เวรังแล้วเวราถ้วนบาป ภายพี่พี้ภายพุ้นหากเหลือ นั้นดาย (ฮุ่ง). -
สะเทือน
แปลว่า : หวั่นไหว สั่น อย่างว่า ดูดั่งสองแข็งล้านตีนมือทุกซอก ช้างพ่องม้าสะเทือนฮ้องทั่วนา (ฮุ่ง). -
สะน่อย
แปลว่า : นิดหน่อย เล้กน้อย อย่างว่า แม้นว่าบ่ประเสริฐแท้มีชอบทวงทิพย์ ก็ดี ขอหม่อมกูร์ณาเนาสะน่อยพอหายฮ้อน (สังข์). -
สะบั้น
แปลว่า : สั่นเพราะกลัว หนาวจนตัวสั่น อย่างว่า สะบั้นสั่นสายไปมา เหมือนดั่งเสนาตัวเหยี่ยววอด (เวส) คีงแพงกลั้วกุมภัณฑ์เกี้ยวกอด นางคั่งค้อยใจสะบั้นฮ่อผัว (สังข์). -
สะบือ
แปลว่า : สะดือ เรียก สะบือ สายบือ ก็ว่า อย่างว่า นางพ่องพร้อมไทถิ่นสวนสลา เขาก็ชวนกันไปใคร่หุมเห็นเจ้า ทรงกระจอนพร้อมกาสาผืนนุ่ง ผืนเพศพร้อมเขินหน้าก่อนสะบือ (ฮุ่ง). -
สะบุ
แปลว่า : สวยงาม สวยงามเรียก สะบุ อย่างว่า เมี้ยนปากแล้วเลยอยู่สะเด็ดการ สะบุคีงคาดจันทน์งามล้วน แต่นั้นนงคราญเจ้าคำหวานต้านม่วน ปุนกล่าวถ้อยแถลงล้วนซู่อัน (ฮุ่ง). -
สะบู
แปลว่า : ปืน อย่างว่า ค้อมว่าแล้วฟ้าวลั่นสะบูหลวง (สังข์) แมนหาญได้คุงงาเงยงวาก ชาดชาดพร้อมสะบูก้องยิงช้ำช่อยแฮง (ฮุ่ง). -
สะเบ็ง
แปลว่า : ช้างตกมัน อย่างว่า สะเบ็งเมามันฮอบครางปลงย้อย เฮียกชื่อรังสีเหลื้อมไขแสงเฮืองฮุ่ง แผ้วแผ่นฟ้าปิวป้านท่าวทวน (ฮุ่ง). -
สะแบง
แปลว่า : ตกใจกลัว อย่างว่า ทุกที่พร้อมอามาตย์มุนนาย สะแบงเบาตกคมะทวงทังค้าย อุทิยานฮ้อนคือไฟเผาแผ่น เสียงโห่ไฮ้ระงมเฮ้าฮอดเชียง (สังข์). -
สะพ่ม
แปลว่า : สะพรั่ง อย่างว่า เมื่อนั้นสะพ่มพร้อมอามาตย์มุนนาย เอากันเมือมุณเทียรทอดทูลธรรม์เหง้า บัดนี้องค์กษัตริย์เจ้าเททวงฮ้อนเฮ่ง ผิดถืกแท้ขอไหว้ฮ่ำเฮียนก่อนถ้อน (สังข์) เมื่อนั้นสะพ่มพร้อมขุนหมื่นมัสการ เชิญสองศรีเสด็จสู่เกวียนกงแก้ว ฮามเห็นเจ้าหลายปีปุนโศก ฮักบ่เอื้อนฮุมไห้นี่นัน (สังข์).