ค้นหา "ฮ" 3641 - 3650 จาก 4161
-
ออก
แปลว่า : เรียกพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดว่า พ่อออก แม่ออก เป็นคำที่พระภิกษุสามเณรเรียกพ่อแม่ของตน ส่วนผู้อุปถัมภ์บำรุงด้วยภัตตาหารเช้าเพลว่า พ่อออกค้ำ แม่ออกค้ำ เรียกผู้ชายที่เป็นน้องของพ่อแม่ว่า อาวออก เรียกผู้หญิงที่เป็นน้องสาวของพ่อแม่ว่า อาออก อย่างว่า อาวออกเจ้ายังฮ้ายฮู้ว่าดี นั่นเด (สังข์) บัดนี้มาฮอดเจ้าอาออกองค์กษัตริย์ หลานจักพาอาเขียวพรากวังวันนี้ อาข่งปุนปองเมี้ยนประดับไวแวนเถี่ยว จริงเถิ้น ยาอยู่ช้าเยียวย้านห่างทาง (สังข์). -
ออน
แปลว่า : พัด ลมพัด เรียก ลมออน อย่างว่า คบหนึ่งเดือนสามเสี้ยงลมออนไม้อ่อนมาแล้ว (สังข์) พ่างพ่างเหลื้อมดาวอว่ายลับภู ดีแก่ลมออนพัดเพิกตาวตีนถ้ำ ชะบูเนื้อนวลปรางไสยาสน์ เจ้ายี่ค้ำฮมเฮ้าฮอดเฮียม (ฮุ่ง). -
ออน
แปลว่า : หนี ไป หนีหรือไปเรียก ออน อย่างว่า ขวัญอย่าออนฮอดเฮือนเฮียงห้อง (ฮุ่ง). -
อ่อย
แปลว่า : ล่อ ล่อเรียก อ่อย เช่น ล่อลูกที่ร้องไห้ให้หายร้อง ล่อผัวที่โกรธให้หายโกรธ เรียก ล่อ อย่างว่า ลูกเจ้าไห้ให้เอานมเจ้าอ่อย ผัวเจ้าฮ้ายให้เอาก้นอ่อยเอา (ภาษิต) เอิ้นอ่อยให้สามเจ้าแล่นเอา (กา). -
อ่อย
แปลว่า : หลอก การหลอกให้หลง เรียก อ่อย อย่างว่า ถ้านั้นบังเกิดฮ้อนรัตนาสน์อินตา นิมิตเป็นกวางคำอ่อยอวนเอาเจ้า อม้งหนึ่งเถิงสถานห้องสาขาไพรยะมาศ มือลูบเล้าโลมเนื้อแนบนอน (ฮุ่ง). -
อ้อยอิ่นออย
แปลว่า : ไม่จืดจาง รักไม่จืดจาง เรียก นัวระอ้อยอิ่นออย อย่างว่า แม้งหนึ่งเถิงสถานกว้างนารีลิวลี่ ที่นั้นอินทร์ปลูกไว้ดวงส้มแก่สมณ์ ตาปะโสเหล้นหลายทางยูท่าง ฮักฮูปน้องนัวระอ้อยอิ่นออย (สังข์). -
อักโข
แปลว่า : มาก หลาย (ตัดมาจาก อักโขภิณี) อย่างว่า เดียระดาษล้นเหลือท่งนาดี พานคำเบ็งแบกงาเงยย้าย พลกือได้อักโขสามติ่ว เสียงสนั่นก้องแดนฟ้าฟากพรหม (ฮุ่ง). -
อัณณพ
แปลว่า : อรรณพ ห้วงน้ำ ทะเล มหาสมุทร (ป. อณฺณว) อย่างว่า สาธโว ดูราสัปปุริสาเชื้อมหาชนในโลก เฮียมเอย ฝูงใดมักใคร่ข้วมทะเลกว้างย่านยาว ขอจ่งแปลงตนให้เป็นสำเภาเทียวไต่ ข้ามโอฆกว้างเถิงพุ้นฝั่งเกษิม (เวส-กลอน). -
อัด
แปลว่า : ปิด ปิดประตู เรียก อัดปักตู อย่างว่า ติแต่ควายบักเลฮ้ายปักตูสวนบ่อัดหี่ ติแต่แมงหมี่ฮ้ายตีนซิ่นบ่ล่ำเพอ (ย่า) น้องอย่าอัดแจบหมั้นแปวปล่องทางรหัส (หน้าผาก) นึกคิดอะไรไม่ออก เรียก อัดอั้นตันใจ แน่นขนัดยัดเยียดเบียดกันจนไม่มีที่ไปมา เรียก อัดแอ. -
อัธยาย
แปลว่า : บทเรียน บท การอ่าน การเล่าเรียน (ส. อธฺยาย) อัธิยาย สวาธิยาย ก็ว่า อย่างว่า ขอแก่ภูเบศรเจ้าผายโผดปรานี ฝูงข้าคำพอพันพร่ำมวลมาตั้ง เมื่อนั้นศิลป์ชัยต้านตรงดีดอมพี่ เฮาบ่ฮู้เพทเพี้ยงโดยชั้นสวาธิยาย ดอกนา (สังข์).