ภาษาอีสานทั้งหมด 2589 - 2598 จาก 17431
-
ขี้
แปลว่า : สิ่งที่มีลักษณะน่าเกลียด น่ากลัว น่าเบื่อหน่าย ก็เรียก ขี้ เช่น จะทำอะไรก็ไม่กล้า เรียก ขี้ย้าน ทำอะไรไม่สำเร็จ ทำไปได้เพียงครึ่งๆกลางๆก็หยุด เรียก ขี้หักถ่อง ชอบอวดอ้างว่าตนมั่งมีศรีสุข เรียก ขี้อวด ทำอะไรก็ไม่กล้าทำ กลัวตะเสียศักดิ์ศรี เรียก ขี้อ่ง. -
ขี้
แปลว่า : สิ่งที่มีลักษณะน่าเกลียด น่ากลัว น่าเบื่อหน่าย ก็เรียก ขี้ เช่น ชอบสกปรกรกรุงรัง เรียก ขี้ฮ้าย. -
ขี้กลาก
แปลว่า : โรคผิวหนังจำพวกหนึ่ง มี 2 ชนิด ชนิดเป็นวงและชนิดกระจายไปทั่วตัว ชนิดเป็นวง เรียก ขี้กลากวงเดือน ชนิดไม่เป็นวงเรียก ขี้กลากซัว. -
ขี้กลาก
แปลว่า : ชื่อหญ้าชนิดหนึ่ง สูงประมาณหนึ่งฟุต ใบใหญ่ ดอกสีเหลือง ใช้เป็นยารักษาโรคขี้กลาก เรียก ใบขี้กลาก. -
ขี้กะเดียม
แปลว่า : รู้สึกจักจี้ เรียก หนักขี้กะเดียม หนักกะเดียม ก็ว่า. -
ขี้กะตึก
แปลว่า : ตัวตืดเรียก ขี้กะตึก ขี้กะตึกมี 2 ชนิด คือ ขี้กะตึกแป ขี้กะตึกกลม ชนิดตัวแบนเรียก ขี้กะตึกแป ชนิดตัวกลมเหมือนใส้เดือน เรียก ขี้กะตึกกลม. -
ขีกะตึกแป
แปลว่า : ชื่อหญ้าชนิดหนึ่ง เกิดไปตามพื้นที่ดิน ใบแปเหมือนขี้กะตึกแป เรียก หญ้าขี้กะตึกแป. -
ขี้กะเตอะ
แปลว่า : สวะที่ลอยตามน้ำ เรียก ขี้กะเตอะ ตุมปวก ขี้ตุมปวก ขี้เฮอะ ก็ว่า -
ขี้กะเท่อ
แปลว่า : เศลษม์ เศลษม์ เรียก ขี้กะเท่อ. -
ขี้กะเพย
แปลว่า : เส้นไหมที่สาวจากฝักหลอกหลีบ ฝักหลอกกลีบ ก็ว่า เส้นไหมชนิดนี้ไม่เรียบร้อย เรียก ไหมขี้กะเพย.