ภาษาอีสานทั้งหมด 4827 - 4836 จาก 17431
-
เดิ่น
แปลว่า : ลาน สนาม ลานกลางบ้านเรียก เดิ่นบ้าน สถานที่อยู่อาศัยของเหา เรียก เดิ่นเหา อย่างว่า มีกลองบ่มีหนังหุ้มชิเป็ฯฮางผักบั่ว มีหัวผมบ่พร้อมเขาชิเอิ้นเดิ่นเหา (ย่า). -
เดินด่วน
แปลว่า : เดินโดยรีบเร่ง เรียก เดินด่วน อย่างว่า องค์กษัตริย์น้อยลีลาแล้วพราก เดินด่วนเช้าคนิงฮ้อนฮ่อการ (สังข์). -
เดินดุ่งดั้น
แปลว่า : เดินมุ่งตรง เรียก เดินดุ่งดั้น อย่างว่า แล้วพรากด้าวเดินดุ่งโดยลม เซ็นเซ็นกลายแก่วยูงยนกว้าง นับแต่วันเดียวดั้นเดินเฮวฮ้อยโยชน์ เพราะเพื่ออินทร์แต่งตั้งพันพื้นโคบคราว (สังข์). -
เดิบ
แปลว่า : อาการวิ่งไม่เรียบ วิ่งโขยก เช่น ม้าวิ่งโขยกเรียก แล่นเดิบ เดิบเดิบ ก็ว่า. -
เดิ้ม
แปลว่า : แบบอย่าง ทำเป็นแบบอย่าง ทำเป็นต้นตอให้คนอื่นทำตาม เรียก เดิ้ม. -
เดี่ย
แปลว่า : ผงะหงาย หงายหลังล้ม เรียก เดี่ยหลัง. -
เดียก
แปลว่า : ฉีด เช่นเอาน้ำใส่กระบอกไม้ไผ่แล้วฉีดออก เรียก น้ำเดียก. -
เดี๊ยก
แปลว่า : อาการพุ่งออกอย่างแรง ด้วยกำลังดันของน้ำ เรียก เดี๊ยก เจี๊ยก ก็ว่า. -
เดียง
แปลว่า : บอกใบ้ บอกให้รู้ระแคะระคายเรียก เดียง อย่างว่า พี่จักเดียงกลอนสารกล่าวมามีเลี้ยง (กา) สอบถามเรียก เดียง อย่างว่า ก็จิ่งเดียงคำต้านถามบาน้อยนาถ (กา). -
เดียง
แปลว่า : ตรวจตรา พิจารณา อย่างว่า ให้น้องเดียงดูเบื้องพระกายกองซ้ำตื่ม (กา).