ภาษาอีสานทั้งหมด 6197 - 6206 จาก 17431
-
น้ำคาวปลา
แปลว่า : น้ำที่ค้างอยู่ในมดลูกของผู้หญิงเมื่อคลอดลูกแล้ว. -
น้ำจั้น
แปลว่า : น้ำที่ไหลซึมออกมาจากริมตลิ่งหรือบ่อตื้นๆ เรียก น้ำส้างจั้น. -
น้ำไชยบาน
แปลว่า : น้ำสาบาน น้ำสาบานที่ทำพิธีปลุกเสกเพื่อให้ข้าราชการดื่มกินในวันขึ้นปีใหม่ เรียก น้ำไชยบาดาล น้ำซื่อน้ำตรง น้ำสาบาน น้ำพิพัฒน์สัตยา ก็ว่า. -
น้ำท่า
แปลว่า : น้ำทั่วไปคือน้ำที่มีอยู่ตามห้วยหนองคลองบึง และน้ำฝนที่ตกลงมาจากฟ้า เรียก น้ำท่า อย่างว่า อัศจรรย์น้ำในหนองนาเอิ้นน้ำท่า บาดห่าตกจากฟ้าสังมาเอิ้นว่าฝน (กลอน). -
น้ำมอก
แปลว่า : ปืนใหญ่ ปืนใหญ่โบราณเรียก น้ำมอก ละมอก ก็ว่า อย่างว่า น้ำมอกก้องหลังหน้าผาบมาร (ผาแดง) ปืนหลักพร้อมตีกำละมอกใหญ่ (สุริยวงศ์). -
น้ำมันเขียว
แปลว่า : น้ำมันชนิดหนึ่ง ทำจากใบว่านใบยา ผสมน้ำมันพืช และน้ำมันสัตว์ใช้ทานวดแก้เคล็ดบวม เรียก น้ำมันเขียว. -
น้ำมันมนต์
แปลว่า : น้ำธรรมดาหรือน้ำมันมะพร้าว ที่เสกมนต์แล้วแก้กระดูกหัก กระดูกแตก แก้เคล็ดบวมหรือบาดแผล เป็นของดีอีสานที่นับวันจะหายไป. -
น้ำมาก
แปลว่า : น้ำขึ้นหรือน้ำหลาก เรียก น้ำมาก น้ำแก่ง ก็ว่า. -
น้ำย้อม
แปลว่า : สีต่างๆ เช่น สีดำ สีแดง สีเหลือง เป็นต้น สำหรับย้อมผ้า เรียก น้ำย้อม. -
น้ำหน้า
แปลว่า : หน้าตา ใช้ในทางเหยียดหยามก็มี เช่น น้ำหน้ามึงเฮ็ดอิหยังบ่แล้วดอก สมน้ำหน้ามันแด่บักนี้.