ภาษาอีสานทั้งหมด 6334 - 6343 จาก 17431
-
บันดาล
แปลว่า : เกิดขึ้น เป็นขึ้น มีขึ้น เช่น บุญให้เกิดเรียก บุญบันดาล บาปให้เกิดเรียก บาปบันดาล อย่างว่า บุญมีได้เป็นนายให้เขาเพิ่ง คันว่าบุญบ่ให้แสนชิดิ้นก็เปล่าดาย คอยแต่บุญมาค้ำบ่ทำการมันบ่แม่น คอยแต่บุญส่งให้มันชิได้ฮ่อมใด (ย่า). -
บัพพตา
แปลว่า : ภูเขา ภูเขาเรียก บัพพตา หมายถึงภูเขาหลายลูก ถ้าลูกเดียวเรียก บัพพโต อย่างว่า ผ่อเห็เฟื่องเฟื่องไม้ถวายยอดบัพพตา พุ้นเยอ ไพรขวางหลายหลั่นดอยบังหน้า ดีแก่สาขาซ้องแสนกอกางกิ่ง คึดพี่พุ้นทวงม้างเมื่อยกระหาย (ฮุ่ง). -
บัพพาวดี
แปลว่า : ชื่อพระอุมาเทวีภริยาของพระศิวะ อย่างว่า ยามเที่ยงนั้นไปสู่หนใด ก็จักมีความสุขสำราญจริงแท้ ได้ดั่งนางบัพพาวดีขึ้นหอสูงผาสาท ยูท่างชมกล่อมกลิ้งผัวแก้วซู่วัน (ประเพณี). -
บัพพาชนียกรรม
แปลว่า : กรรมที่สงฆ์ทำแก่ภิกษุที่จะพึงขับไล่ (ป. ปพฺพาชนียกมฺม). -
หม่องพุ้น
แปลว่า : ที่โน่น,ที่นู้น ที่นั่น -
บัลลัง
แปลว่า : พระแท่นที่ประทับของพระมหากษัตริย์ภายใต้เศวตฉัตร เรียก ราชบัลลัง บาลังก์ ก็ว่า อย่างว่า อ้ายง่ำให้แต่งช้างชวนยี่คืนหลัง กองบันเมืองแกว่นชายยามชู้ดีตึ่ง โฉมงามเท้าบัลลังคำอิงอยู่อ้ายง่ำฮู้กล่าวเย้าเจืองหลิ้นซู่วัน (ฮุ่ง). -
บัวนาง
แปลว่า : นางสนม นางบำเรอ สาวชาววัง อย่างว่า วิบากด้ามฟันผ่าเผลียงอก ภูธรไหลสลบออกความหิวไห้ เมื่อนั้นบัวนางค้นคำนันสะดุ้งตื่น พระค่อยฮู้ฮุ่งเยื้อนยังสอึ้นสั่นสาย (สังข์). -
บัวบก
แปลว่า : ชื่อพืชชนิดหนึ่ง ใบคล้ายใบบัวหลวงแต่เล็กกว่า มีหัว เกิดอยู่ตามป่า มีสีเขียวจัด นำใบมาคั้นกรองเอาแต่น้ำปล่อยทิ้งไว้จนกลายเป็นวุ้น ใส่เครื่องปรุงทำเป็นอาหารได้ ใช้ทำยาแก้ร้อนในก็ได้. -
บัวรบัติ
แปลว่า : รับใช้ ปฏิบัติ อย่างว่า บัวรบัติแจ่มเจ้าบุญกว้างพ่อตน (กา) มันก็ตกแต่งตั้งอุปถากบัวรบัติ แต่นั้นนางคราญคึดอยู่โทมทวงสลั้ง กูก็กลอยใจตั้งตนปองเป็นเหยื่อมันแล้ว บัดนี้ยักษ์เล่ามากล่าวอ้างคำส้มสวากเสนห์ (สังข์). -
บัวระพา
แปลว่า : ทิศตะวันออก เรียก ทิศบัวระพา อย่างว่า ผ่อเห็นวันเฮื่อเข้มไขทีปบัวระพา พุ้นเยอ ฉายายลล่วงลงคลาคล้อย ฟังยินลมทวยไค้จวงทองดังมี่ เมื่อนั้นหกพี่น้องเนาฮ้ายฮ่ำคราญ (สังข์).