ภาษาอีสานทั้งหมด 6394 - 6403 จาก 17431
-
ใบ
แปลว่า : ใบไม้ ส่วนของพืชที่อยู่ติดกับกิ่ง หรือก้านเป็นต้น เรียก ใบ เช่น ใบพร้าว ใบหมาก อย่างว่า ฟังยินลมพานพร้าวใบบางทวายยอด พุ้นเยอ ดาวดาดข้อนแฝงก้ำฝ่ายทักขิณ (สังข์). -
ใบ้
แปลว่า : พูดไม่เป็นภาษาเรียก ใบ้ กืก ก็ว่า อย่างว่า กูนี้ขุนพลสร้างนาคองระวังราชแท้แล้ว บ่ใช่เชื้อฝูงใบ้ชั่วทาม (ฮุ่ง) พระก็โมหังเข้าถือทวงใบ้บอด ก็เพื่อพิษแฝดไหม้เหมือนงั้วง่าวฟาง (สังข์). -
ใบฏีกา
แปลว่า : หนังสือนิมนต์พระสงฆ์ไปในงานทำบุญ เรียก ใบฏีกา. -
หม่องหนั่น
แปลว่า : ที่นั่น ตรงนั้น -
ใบเหยียบย่ำ
แปลว่า : เอกสารซึ่งพนักงานเจ้าหน้าที่จับจองที่ดินว่างเปล่ามีเงื่อนไขให้ทำประโยชน์ในที่ดินนั้น. -
ไบ้
แปลว่า : คัดเอาก้างออก เรียก ไบ้ก้าง เลือกเอาหนอนออก เรียก ไบ้หนอน. -
ปก
แปลว่า : ปลาแก้มช้ำ ชิ่อปลาชนิดหนึ่งมีเกล็ดคล้ายปลาปาก เรียก ปลาปก อย่างว่า โรหิตานฬเปสิงคู มีทังปลาปกแลปลาปาก ปลาสะนากแลเบียนไฟ มังกรไปแกมขี้แข้มีบ่แพ้หมู่มัจฉา (เวส). -
ปก
แปลว่า : คลุม เช่น ผ้าคลุมศรีษะ เรียก ผ้าปกหัว อย่างว่า เขาก็โจมแจ่มเจ้าสรงโสรจคันธา แพรคำปกผอกพรายโพงเป้า ถัดนั้นเอกาเจ้าจันทานางเอก ม้มแก่นเหง้าฝูงเชื้อช่อยระวัง (สังข์) ดูแลคุ้มครองเรียก ปกครอง ดูแลรักษาเรียก ปกปักรักษา. -
ป๊ก
แปลว่า : มีเสียงดังอย่างนั้น เช่น ของหนักตกลงถูกที่แข็งเสียงดังป๊ก อย่างว่า ตกใส่น้ำดังป๊ก ตกใส่บกดังท่วน ตกใส่ป่าหญ้าปล้องดังก้องทั่วเมือง (เสียว). -
ปกติ
แปลว่า : ธรรมดา เป็นไปตามเคย ไม่แปลกไปจากเดิม เรียก ปกติ ปรกติ ปักกะติก ก็ว่า อย่างว่า ท่อว่าปกติน้อยประสงคืชมดวงดอก ละอองโอบแก้มสองข้างไขว่แถว (สังข์).