ภาษาอีสานทั้งหมด 7217 - 7226 จาก 17431
-
พวก
แปลว่า : หมู่ กอง หมู่กองเรียก พวก เช่น พวกพี่ พวกน้อง พวกมู่พวกสหาย อย่างว่า อย่าชะกงหลายถ้อนคานงงไม้ฮวก บ่มีพวกหมู่นี้ใผชิโก้ยขึ้นนั่งชาน (กลอน). -
พวง
แปลว่า : ช่อ กลุ่ม ช่อดอกไม้ เรียก พวงดอกไม้ อย่างว่า ฝูงบ่าวย้องพวงเพธมาลา ตาไซซอนเสียดสาวสงวนชู้ จอมเมืองเจ้าใจจมฮักไพร่ สนุกอยู่หลิ้นไพรกว้างม่วนระงม (สังข์). -
พวงพี่
แปลว่า : ดอกไม้ชนิดหนึ่ง มีกลิ่นหอม เรียก ดวกพวงพี่ อย่างว่า ดำดวนดั้วสารภีพวงพี่ หอมห่วงเฮ้าไพรกว้างด่านหลวง (กาไก) โยทิกาพร้อมสารภีพวงพี่ หอมอูดเอ้าดงกว้างป่าหลวง (สังข์). -
พวงมาลัย
แปลว่า : ดอกไม้ที่ร้อยเป็นพวง เรียก พวงมาลัย เครื่องสำหรับจับถือท้ายเรียก พวงมาลัย เช่น พวงมาลัยรถ พวงมาลัยเรือ. -
พสก
แปลว่า : ชาวเมือง พลเมือง (ป. วสก). -
พสุ
แปลว่า : ทรัพย์ สมบัติ (ป.ส. วสุ). -
พสุนธรา
แปลว่า : แผ่นดิน (ป. วสุนฺธรา) อย่างว่า ภูมิสถานพื้นพสุธาเฟือนฟั่ง น้ำยวกฟ้งตีต้องตลิ่นชัน (ป.ส.). -
พหล
แปลว่า : มาก ใหญ่ หนา ทึบ เช่น พหลโยธา โยธามาก พหลเสนา ทหารมาก. -
พหัส
แปลว่า : วันพฤหัสบดี ชื่อดาวนพเคราะห์ ดวงที่ ๖ อย่างว่า ทิตย์พุธเช้าศุกร์เสาร์งายแก่ จันทร์พหัสเที่ยงแท้อังคารค้ายค่ำพาน (โสกวัน). -
พอ
แปลว่า : เหมาะ ควร พอดี อย่างว่า ญิงใดทำกินพร้อมพอเกือทังปลาแดก เป็นข้าเพิ่นฮ้อยซั้นควรให้ไถ่เอา (คำสอน).