ภาษาอีสานทั้งหมด 7477 - 7486 จาก 17431
-
ฟองน้ำ
แปลว่า : ต่อมน้ำที่ผุดขึ้นเป็นรูปโป่งๆ เรียก ฟองน้ำ อย่างว่า ลมล่วงต้องแปวน้ำตาดฟอง (กาไก) คอยดูฟองขาวบ้าชลหลวงหลายย่าน (สังข์). -
ฟอน
แปลว่า : เชิงตะกอน กองฟืนที่ทำสำหรับเผาศพคนตาย เรียก กองฟอน. -
ฟ่อน
แปลว่า : มัด กำ หญ้าหรือต้นข้าวจำนวนมากที่มารวมกันเป็นมัดหรือกำ เรียก ฟ่อน เช่นมัดข้าวเรียก ฟ่อนข้าว มัดหญ้าเรียก ฟ่อนหญ้า มัดฟางเรียก ฟ่อนเฟือง. -
ฟ้อน
แปลว่า : การแสดงอาการยกมือยกขากวัดแกว่งไปมาเรียก ฟ้อน ถ้าลำด้วยเรียก ฟ้อนลำ อย่างว่า ลำบ่ฟ้อนคือไข้บ่คราง คือนกยางหากินปลาค่อ (บ.) นางกะสิงประดับทอดแพนเฟือยฟ้อน (สังข์). -
ฟ้อฟ้อ
แปลว่า : เสียงดังอย่างนั้น เช่น เสียงงูเห่า เห่าดังฟ้อฟ้อ. -
ฟอย
แปลว่า : ไม้กวาด ไม้กวาดสำหรับปัดกวาดทำความสะอาดอาคาร บ้านเรือนหรือสถานที่เรียก ฟอย ทำด้วยใบเป้ง ใบหวาย ก้านตาล ก้านพร้าว. -
ฟะ
แปลว่า : เมล็ดข้าวที่ลีบเกิดเพราะขาดน้ำ หรือต้นข้าวงามเกินไป เรียก เข้าฟะ. -
ฟะฟะ
แปลว่า : อาการที่วัวควายบดเอื้องน้ำลายฟูมปากดังฟะฟะ หรือน้ำล้นคันนาเสียงดังฟะฟะ. -
ฟัก
แปลว่า : ชื่อไม้เถาจำพวกหนึ่ง ใช้ผลเป็นผัก มีผลยาวสีเขียว เรียก หมากฟัก คู่กับหมากแฟง. -
ฟัก
แปลว่า : กกไข่ ไก่กกไข่เรียก ไก่ฟักไข่ สับปลาสับเนื้อให้ละเอียดเรียก ฟักลาบ.