ภาษาอีสานทั้งหมด 8399 - 8408 จาก 17431
-
ลั้ว
แปลว่า : ใหญ่ ยาว ชื่อผ้าชนิดหนึ่ง เนื้อบางเป็นมันรื่นใหญ่และยาว เรียก แพรลั้ว สะใบลั้ว ก็ว่า อย่างว่า เขาก็ปูแผ่นผ้าสะใบลั้วฮับบา (กา). -
ลั้ว
แปลว่า : ไม่เตรียมการ อย่างว่า แฮดีกว่าลั้ว เอาผัวเมียดีกว่าอยู่เปลี่ยว (ภาษิต). -
ลัวลัว
แปลว่า : สั่น ไม่ชัด พูดไม่ชัดถ้อยชัดคำ เรียก เว้าลัวลัว อย่างว่า เว้าลัวลัวเสียงหัวปานม้า (น.). -
ลั้วหลาก
แปลว่า : มาก หลาย อย่างว่า ฝูงหมู่เงินคำแก้วเจ็ดประการลั้วหลาก (เวส) สัพพะสันล้นเงินคำลั้วหลาก (กาไก). -
ลัวอา
แปลว่า : ญาติผู้ใหญ่ เรียก ลัวอา อย่างว่า เสียงสั่งพร้อมพรพร่ำเนืองนัน ลัวอาหิวฮุ่งวอนแวนหม้อม ดีแก่สองขุนก้มลาลงเลยพราก ขึ้นขี่ม้าผันผ้ายเผ่นผยอง (สังข์) เมื่อนั้นพุ่งพุ่งพร้อมเชืองถ่าวอาลัว แจนแจนจัดโสรจสรงสีล้าง ลางคนบายเอาผ้าใยบัวเลิงแลบ มาห่มเจ้าแพงช้างลูกจอม (ฮุ่ง). -
ลัวะ
แปลว่า : ทะลัก น้ำไหลออกพร้อมกันมากๆ เรียก น้ำไหลออกลัวะลัวะ. -
ลัวะ
แปลว่า : ทำให้ทะลุ เช่น ทะลุหนองฝีออก เรียก ลัวะหนองฝีออก. -
ลา
แปลว่า : บอกกล่าว จะไปธุระอะไรที่ไหน โบราณให้บอกลาเสียก่อนจึงไป อย่างว่า ไปให้ลามาให้คอบ (ภาษิต). -
ลา
แปลว่า : ดาบ ดาบโบราณเรียก ลา อย่างว่า บางพ่องฟันลาฟ้อนตามกันเต้นแล่น (กา). -
ล้า
แปลว่า : เมื่อย หมดแรง อย่างว่า พันครุฑเข้าไหลมามัวมืด นาคตื่นเต้นหนีล้าบ่าเบา (สังข์) บาก็ยินแคลนล้าเซานอนในตาด (กาไก).