ภาษาอีสานหมวด "ข" 134 - 143 จาก 970
-
ขี้โก๊ะ
แปลว่า : จิ้งเหลน, จิ๊กโก๋ -
โข้เล่
แปลว่า : คนให้เข้ากัน หรือ กวนให้เข้ากัน -
ไข่
แปลว่า : อ้วน , อวบ ฟองสัตว์ เรียก ไข่ เช่น ไข่ไก่ ไข่เป็ด ไข่นก ไข่ห่าน ไข่เสีย เรียก ไข่ฮ่วน ไข่ที่ฟักไม่เป็นตัวเพราะไม่มีเชื้อ เรียก ไข่เข้า ไข่ด้าน ก็ว่า ไข่ตายโคม เรียก ไข่ฮ้างฮัง. -
ข้าวคั่ว
แปลว่า : ข้าวสาร (ส่วนมากจะใช้ข้าวเหนียว) ที่นำไปคั่วจนสุก แล้วนำมาตำจนละเอียด -
ขง
แปลว่า : เขต, แดน, ถิ่น, สถานที่ เขตบ้านเรียก ขงบ้าน เขตเมืองเรียก ขงเมือง. -
ขน
แปลว่า : ชื่อหญ้าชนิดหนึ่ง ลำต้น ข้อ และ ในเป็นขน เรียก หญ้าบ้งขน. -
ขน
แปลว่า : ชื่อแมลงชนิดหนึ่ง ตามตัวมีขนเรียก แมงบ้งขน. -
ขนขวาย
แปลว่า : เสาะ, แสวงหา การเสาะแสวงหาข้าวของเงินทอง เรียกขนขวาย อย่างว่า ควรที่กูพระองค์ชิหนีไปขนขวายหา ผญาสัพพัญญูตญาณอันประเสริฐ (เวส). -
ขนง
แปลว่า : เขต, ขอบ, ขั้น สถานที่ที่มีของเขตเป็นเอกเทศ เรียก ขนง คำนี้แผลงมาจากขงนั่นเอง. -
ขนง
แปลว่า : คิ้ว คิ้วเรียก ขนง อย่างว่าคิ้วคาดค้อมกวมเนตรขนงนาง (ผาแดง).