ค้นหา "ฮ" 1681 - 1690 จาก 4161
-
จีก
แปลว่า : ฉีก ทำให้ขาดออกจากกันเรียก จีก เช่น จีกเสื้อ จีกผ้า อย่างว่า คื่นคื่นช้างย่องย่างเงยงา มันแหลวไหลอาบคีงคือน้ำ พลถือก้ามเต็มไพรฮ้องโห่ เขาก็จาจีกไส้กินแกล้มมี่นัน (สังข์). -
จี่แข้
แปลว่า : จระเข้ เรียก จี่แข้ ขี้แข้ แข้ ก็ว่า อย่างว่า ปูปลาบ่อยากเชยชมน้ำทะเลหลวงใผชิเชื่อ แข้บ่ลงเหล้นน้ำนทีกว้างกะช่างใจ (สม) อัศจรรย์ใจแข้หางยาวสังบ่ได้ฮองนั่ง บาดกระต่ายหางก้อมก้อมสังมาได้นั่งฮอง (ปัญหา). -
จี่วี่
แปลว่า : รูเล็กๆ เรียก ฮูจี่วี่ ซี่วี่ ก็ว่า ถ้ารูใหญ่เรียก จื่อวื่อ ซื่อวื่อ ก็ว่า. -
จื้น
แปลว่า : เปียก ชุ่ม ชื้น คนตาเปียกเรียก คนตาจื้น อย่างว่า ตาชุ่มย้อมแย้มแย่งฮิมแดง ยามเมิลเมียงหมี่ตอมฮิมจื้น (สังข์). -
จื่อ
แปลว่า : จำ,เข็ด จำ จำไว้ในใจเรียก จื่อ อย่างว่า คำหลักไว้โดยเดิมคดีโลก มิคาว่าอาวบ่ฮู้ฮมแจ้งจื่อลาง นั้นรือ (สังข์). -
จื่อวื่อ
แปลว่า : รูขนาดใหญ่เรียก ฮูจื่อวื่อ รูขนาดเล็กเรียก ฮูจี่วี่. -
จุ่นบุ่น
แปลว่า : ลักษณะที่มีเนื้ออวบอัดเรียก จุ่นบุ่น อย่างว่า แก้มจุ่นบุ่นกอดอุ่นยามหนาว คีงสาวเปกอดเย็นยามฮ้อน (บ.). -
จุ่ม
แปลว่า : จม ตกลงไป อย่างว่า เยียวท่อเวราฮ้ายอะเวจีจมจุ่ม บาปบ่กลั้วหนาแท้ที่ตน (ฮุ่ง) ยามเดียวหายจุ่มลงเมือพื้น (กา) มือบ่พายอย่าเอามือจุ่มน้ำ (ภาษิต) คนเซ็งเมี้ยนจมมวลละคาบ เป็นดั่งฟืนค่าข้อเลยซ้ำจุ่มวัง (ฮุ่ง). -
จู้
แปลว่า : นม อย่างว่า ดูดั่งเด็กแอ่วจู้เขินข้างแม่มา (สังข์) ยังบ่เห็นแม่เจ้ากินจู้แอ่วนมแลนอ (เวส) ขาก็เป็นหน่อฟ้าชายทอกทังสอง กือเมืองแพงยิ่งตาสองก้ำ มาดาน้อยหอหงษ์เป็นแม่ ตกแต่งให้นมจู้พร่ำหลาย (ฮุ่ง). -
จูง
แปลว่า : จับด้วยมือเรียก จูง อย่างว่า พอเมื่อมหาชัยได้หมอเมืองทูลคอบ พระบาทเจ้าจูงน้องสู่ลิน (สังข์) เยื้อนพรากชู้ลืมเพศหลงโฉม นายควาญแขนแนบนำจูงขึ้น เจืองก็อาฮมฮ้อนหึระทัยทนสวาท ท้าวฮุ่งยินสะอื้นสะเอินชู้ชั่วไกล (ฮุ่ง).