ค้นหา "ฮ" 1981 - 1990 จาก 4161
-
เด
แปลว่า : แน่ จริง อย่างว่า อวนก็พเนจรดั้นดงขวางมาฮอด แลรือ พระบาทเจ้าแผ่นล้านยังค่อยสวัสดีบ่เด (ฮุ่ง). -
เด้ง
แปลว่า : กระเด้ง กระเด้งขึ้นด้วยกำลังดีด เรียก เด้ง เด๋เด้ง ก็ว่า อย่างว่า ตุ้มกลางดง จงกงกลางเหล่า เอ้าเพ้ากลางเฮือน เด๋เด้งกลางชาน (ปัญหา). -
เดน
แปลว่า : ของเศษ ของเหลือ ของเหลือกินเหลือใช้เรียก เดน เงื่อน ก็ว่า อย่างว่า ฟังยินเปล้าป่าวฮ้องเฮียงลูกสอนเสียง พุ้นเยอ สองค่อยพากันเก็บเงื่อนลิงเล็มป้อน ฟังยินแกงกดเค้าคณามุมฮ้องฮ่ำ เจ้าหล้าซ้อยฟังย้านสั่นสาย (สังข์). -
เดรัจฉาน
แปลว่า : สัตว์เดรัจฉาน เดรฉานก็ว่า สัตว์ที่เดินหัวตก เรียก สัตว์เดรัจฉาน ต่างกับคน คนจะนั่งหรือยืนเดินหัวไม่ตก อย่างว่า เฮาชิกลัวมันสังส่ำเดรัจฉานเชื้อ (สังข์). -
เดา
แปลว่า : ประดับตกแต่ง เรียก เดา เดาเดา ก็ว่า อย่างว่า ค้อมว่าท้าวฮ่ำแล้วตกแต่งเดาดา (กา) พระก็ต้านต่อท้าวพระยาใหญ่ชาวเมือง เฮาจักเดาดาตกแต่งแปลงปุนฟ้าว นำเอาเจ้าสุมุณฑาไปส่ง กับทังผู้ที่เหง้าอาวเจ้าส่งเมือ (สังข์). -
เดิ่น
แปลว่า : ลาน สนาม ลานกลางบ้านเรียก เดิ่นบ้าน สถานที่อยู่อาศัยของเหา เรียก เดิ่นเหา อย่างว่า มีกลองบ่มีหนังหุ้มชิเป็ฯฮางผักบั่ว มีหัวผมบ่พร้อมเขาชิเอิ้นเดิ่นเหา (ย่า). -
เดินด่วน
แปลว่า : เดินโดยรีบเร่ง เรียก เดินด่วน อย่างว่า องค์กษัตริย์น้อยลีลาแล้วพราก เดินด่วนเช้าคนิงฮ้อนฮ่อการ (สังข์). -
เดินดุ่งดั้น
แปลว่า : เดินมุ่งตรง เรียก เดินดุ่งดั้น อย่างว่า แล้วพรากด้าวเดินดุ่งโดยลม เซ็นเซ็นกลายแก่วยูงยนกว้าง นับแต่วันเดียวดั้นเดินเฮวฮ้อยโยชน์ เพราะเพื่ออินทร์แต่งตั้งพันพื้นโคบคราว (สังข์). -
เดียด
แปลว่า : เกลียด รังเกียจ เห็นสิ่งที่ไม่ต้องตาต้องใจแล้วเกิดความขี้เดียดขึ้นมาเรียก เดียด อย่างว่า สนุกอย่านอน เมียวอนอย่ายิน เฮ็ดกินอย่าคร้าน เข้าบ้านอย่าอาย เห็นคนตายอย่าขี้เดียด (ภาษิต). -
เดือ
แปลว่า : เดือย เดือยไก่เรียก เดือไก่ อย่างว่า หิ้งไก่ผู้หอนเผือกเดือคำ มากินหิ้งยำเจ้าเงินยางอั้วค่า มากิน เขือพี่น้องสองเจ้าฮ่วมเฮือน (ฮุ่ง).