ค้นหา "ฮ" 2461 - 2470 จาก 4161
-
ปลีก
แปลว่า : หลีก หลบ หลีกหนี เรียก ปลีกหนี ผีกหนี ก็ว่า อย่างว่า ว่าบคิดปลีกน้องเบื้องบาปจำจริง นี้แล้ว เป็นแต่บุญสองโฉมเกิ่งโพยพายแพ้ เขือค่อยติงความเท้าทวนเถิงพระราช เฮาเถิ้น อันจักสู้ง่ายแท้ไทเบื้องบ่มี ว่าเนอ (ฮุ่ง). -
ปลุก
แปลว่า : ทำให้ตื่นจากหลับ อย่างว่า ลุกลุกท้อนเมียจักพรากพลอยไกล จากแล้ว สังว่านอนหลับหลายลื่นคลองดูฮ้าย ลุกลุกท้อนชิงยาดเอาอวน ไว้แม เฮียมบ่มีใจคึดใคร่เมือเมืองบ้าน ลุกลุกท้อนเขาชิยาดเอาอวน เขาชิชวนเอาชู้หนีไปชูผู้ใหม่ (สังข์). -
ปลูก
แปลว่า : สร้างบ้าน เรียก ปลูกบ้าน เพาะปลูกต้นไม้เรียก ปลูกต้นไม้ อย่างว่า แม้งหนึ่งเถิงสถานกว้างนารีลิวลี่ ที่นั้นอินทร์ปลูกไว้ดวงส้มแก่สมณ์ ตาปโสเหล้นหลายทางยูทาง ฮักฮูปน้องนัวระอ้อยอิ่นออย (สังข์). -
ปวง
แปลว่า : ทั้งหมด ทั้งสิ้น อย่างว่า แม้งหนึ่งความแผ่เท้าอามาตย์ในสนาม เสนานันมากคนครางฮ้อง ทังปวงชั้นเสนาในนอก พร้อมพร่ำไห้หาแก้วมี่นัน (สังข์). -
ปวดปวด
แปลว่า : มีเสียงอย่างนั้น เช่น เสียงชะนีร้อง อย่างว่า มันก็ปวดปวดฮ้องแขวนจ่องปลายยาง (ผาแดง). -
ป้อ
แปลว่า : ปุ่ม ปุ่มของต้นไม้เรียก ป้อ เช่น ป้อจิก ป้อฮัง ป้อดู่ ป้อแดง. -
ปะคือ
แปลว่า : ร่ม ฉัตร อย่างว่า ถัดนั้นไทปะคือตั้งเลียนถันแสนติ่ว (กา) ม้าแอบคุ้นคอสอดสะเนียนทอง นายนักการเขาแต่งดีดาเมี้ยน ปะคือคำตั้งเหนือหัวหอนนาค นายนั่งป้องยังหุ้มเครื่องคำ (สังข์) เฟื่องเฟื่องกั้งคชฮ่มพานคำ พังเพียรทรงอินทรีย์ย่างผายผันย้อง ธรรม์ยำท้าวเนาในปะคือมาศ บ่ฮู้กี่ส่ำถ้องถนิมแกว่งจำมร (ฮุ่ง). -
ปักษี
แปลว่า : สัตว์มีปีกคือ นก (ส.) อย่างว่า หลิงเห็นไม้มุ่งดั้วคงมืดมุงสี พุ้นเยอ วาโยเผลียงฟาดแปนปิวเปื้อง ฟังยินแจนแวนฮ้องปักษีเขาแขก คอยหมากไม้เมิลชู้เสียดเสียง (สังข์). -
ปัด
แปลว่า : กวาด กวาดเรือนเรียก ปัดเฮือน. -
ปัทมราช
แปลว่า : พลอยสีแดง ทับทิม อย่างว่า ชื่อว่าปัทมราชล้วนมณีโชติแสงใส ยามเมื่อโพยภัยมีแกว่งสีแสงกล้า เป็นกงกั้งนครเฮาฮ้อยเซ่น มาแล้ว คุณไป่มีหมื่นแม้งพระคุณแก้วแม่เมือง พี่แล้ว (สังข์).