ค้นหา "ฮ" 2471 - 2480 จาก 4161
-
ปัน
แปลว่า : แจก แบ่ง อย่างว่า ฮื่นฮื่นถ้วนตั้งแต่งเผือนควาย เลียนชามจีนแจกแกงแกมส้า กินงายแล้วเทปันทุกหมู่เขาคว่าง ข้าเจืองท้าวชื่นบาน (ฮุ่ง). -
ปั่น
แปลว่า : ตี ตีฆ้อง เรียก ปั่นฆ้อง อย่างว่า ค้อนปั่นฆ้องฮางใหญ่ประดับเสียง (ฮุ่ง). -
ปั้น
แปลว่า : กั้น ขุดดินถมเป็นคันกั้นน้ำ เรียก ปั้นคันนา ป้านคันแทนา ก็ว่า หล่อเทียนเรียก ปั้นเทียน อย่างว่า เทียนธูปปั้นประสงค์แล้วเล่าเฮียน (สังข์). -
ปั่ว
แปลว่า : พลเมือง อย่างว่า ชื่อว่าปัดปากท้าวไทปั่วระวังเวียง ก็ดี กูจักยอสมคามผอกสูตางเข้า อันจักชูเชียม้างเอานางฮอยยากเยียวว่าอ้ายกว่าเต้าเถิงหนี้ ป่วยคืน ฮู้เด (ฮุ่ง). -
ปากเกลี้ยง
แปลว่า : พูดประจบสอพลอ เรียก ปากเกลี้ยง อย่างว่า ทุกข์ให้เลี้ยง ปากเกลี้ยงให้ไล่หนี (ภาษิต) ปากเกลี้ยงเว้าเป็น หีเหม็นเว้าม่วน (ภาษิต) คนใดฮู้ปากเกลี้ยงเว้าม่วนมีผญา คันเอามาในเฮือนไพร่ครองความไฮ้ กูสอนไว้ยาดลดาประมาท แม่นว่าหลับตื่นให้คนิงฮู้คู่ยาม ลูกเอย (สังข์). -
ปาเกียรณ์
แปลว่า : เล่าลือ ระบือข่าว อย่างว่า ภูเบศรสร้างท่อนท้าวกุศราชนามกษัตริย์ ปาเกียรณ์นันนอกเชียงเซ็งอ้าง นับแต่บุรีล้ำนครคนใดเปรียบ โฮงใหญ่กว้างออระทึ้มผ่านเชียง (สังข์). -
ป้าง
แปลว่า : ชื่อโรคชนิดหนึ่ง มีลักษณะโตที่ท้องเหมือนเด็กเป็นโรคซาง เรียก ป้าง อย่างว่า ปูมหลวงบอกยาป้าง แม่ฮ้างบอกยาเสน่ห์ คนโลเลสั่งสอนชาวบ้าน เหล่านี้คนโบราณไม่นับถือ (กาพย์ปู่). -
ปาฏิหาริย์
แปลว่า : การแสดงฤทธิ์เดชให้เป็นที่แปลกประหลาดอัศจรรย์ อย่างว่า มันก็ทำปาฏิหาริย์พร้อมพันตัวตั้งต่อ แขนป่งช้อนโดยฮ้อยฮวดธนู (สังข์). -
ปาน
แปลว่า : คล้าย เสมอ เหมือน อย่างว่า พระก็สุขอยู่สร้างเสวยราชเฮืองฮม แพงจอมศรีซู่นางปานแก้ว แม้นว่าเทวีเหง้าจันทานางเอก ก็ดี พระก็ฮักยิ่งเพี้ยงแพงไว้เกิ่งเมือง (สังข์). -
ปาป
แปลว่า : บาป (ป.ส.) อย่างว่า บุญบาปนี้เป็นคู่คือเงา เงานั้นไปตามเฮาซู่วันบ่มีเว้น คันว่าเฮาพาเหล้นพามันเต้นแล่น ตามันแอะแอ่นฟ้อนเงานั้นกะแอ่นนำ (ย่า).