ค้นหา "ฮ" 2731 - 2740 จาก 4161
-
แพงตื้อ
แปลว่า : คนที่เรารักยิ่งชีวิตจิตใจเรียก แพงตื้อ อย่างว่า ชมชื่นได้ลูกน้อยแพงตื้อฮ่วมเพลา (กาไก). -
แพด
แปลว่า : เปรียบ เทียบ การเอาของหลายอย่างมาเทียบกัน เรียก แพด อย่างว่า น้อยดุ่งดั้นดอยดู่ดอยดู ภูมีเห็นฮ่ำทวงสะเทินท้วง อันว่านารีนี้คือญิงยอดยิ่ง จริงนอ ลางเล่าไว้พอเพี้ยงแพดเพียง (สังข์). -
แพน
แปลว่า : หอกโบราณ เรียก แพน อย่างว่า ผ่อเห็นแพนหอกเหลื้อมเหลือท่งเงินยางพุ้นเยอ (ฮุ่ง) กำแพนซ้องตาวเลียนระวังไขว่ (กาไก) แพนซ่อซ้องหลายล้านลวาดเซา (ฮุ่ง). -
แพนหาง
แปลว่า : หอกที่มีด้ามยาวเรียก แพนหาง อย่างว่า เล็งเห็นแพนหางล้นเหลือนานองเครื่อง โยเธศต้านเสียงกล้ากล่าวหาญ (ฮุ่ง) เฮาก็ฮอมแพนหางแต่งปุนไปต้อน (ฮุ่ง). -
แพร
แปลว่า : ผ้าทั่วไปเรียก แพร ผ้าฝ้ายเรียก แพรฝ้าย ผ้าไหมเรียก แพรไหม ผ้าสะไบเฉียงเรียก แพรเบี่ยง ผ้าเช็ดหน้าเรียก แพรมน ผ้าขึ้ริ้วเรียก แพรฮ้าย ผ้าขาวม้าเรียก แพรอีโป้ ผ้าสีดำด่างเรียก ผ้าขี้งา ผ้าคุบเรียก ผ้าควบ ผ้ายาวสองวาเรียก ผ้ากะเตี่ยว ผ้าที่ทอเป็นทางยาวเรียก ผ้าใส้ปลาไหล. -
แพศย์
แปลว่า : คนในวรรณะที่ ๓ แห่งสังคมชาวฮินดู ในประเทศอินเดีย วรรณะ ๔ มี กษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ สูทร. (ป. เวสฺส ส. ไวศฺย). -
โพ
แปลว่า : ชื่อพรรณไม้จำพวกหนึ่ง มี ๒ ชนิด คือ โพศรีและโพชัย อย่างว่า โพศรสร้อยใบดกนกแกว่น หมากมันหวานจ้อยจ้อยกาเอี้ยงแฮ่งสงวน (ผญา) ชาติเพิ่นแม่นชาติโพ ๙าติโตแม่นชาติพร้าว นานปานใดจั่งซิมีผู้น้าวดึงพร้าวเข้าใส่โพ (ผญา). -
โพ่
แปลว่า : แตกตื่น การแตกตื่นตกใจของนกแล้วบินไปพร้อมกันเรียก แตกโพ่ อย่างว่า จอแจฮ้องเฮียวโพแตกโพ่ วอกแวกหวึ้นเย็นสมิ้งมิดดี ดูดาวดั้งเทิงหัวคนละผู้พุ้นกะชู้พี้กะชู้คือไม้ง่าบ่มี (ผญา). -
โพด
แปลว่า : เลย เกิน กินเกินเรียก กินโพด นอนเกินเรียก นอนโพด พูดเกินเรียก เว้าโพด ทำอาหารใส่เกลือเกินเรียก โพดเกลือ ใส่ปลาร้าเกินเรียก โพดปลาแดก อย่างว่า เถ้าแถลงพ้นโพดความ (สังข์) ชื่อว่าผิดโพดพ้นนักขิ่นขอวอนไว้ก่อน ตางดูใจใช่อันดีฮ้าย ฟังกลอนอั้วอามคายขานขอบ เฮาพี่น้องทังค้ายคู่คน (ฮุ่ง). -
โพนโดก
แปลว่า : นกโพระดกเรียก นกโพนโดก นกก้นโดก นกกะโดก ก็ว่า อย่างว่า โพนโดกฮ้องคณาขุ้มขาบเขียว (กาไก).