ค้นหา "ฮ" 2991 - 3000 จาก 4161
-
ราเซ็งน้อย
แปลว่า : พระราชาผู้น้อย เรียก ราเซ็งน้อย อย่างว่า พระบาทท้าวจัดฮีบเฮวแฮง ผ่อเห็นสุริโยแยงอว่ายแลงลงไม้ ราเซ็งน้อยคนิงองค์อินทิราช เทื่อนี้เศิกใหญ่แท้เถิงข้าขอบคุณ แท้แล้ว (สังข์) พระราชกุมาร เรียก กุมราชราเซ็ง พระยานาค เรียก นาคราชราเซ็ง. -
ราธนา
แปลว่า : เชิญ เชื้อเชิญ อย่างว่า ฝูงแม่เลี้ยงระวังฮีบเฮวปุน ยอพานเลียนราธนาเชิญส้อง พ่องก็เอาองค์ตั้งเหนือเพลาโลมลูบ เสียงเสบชั้นเชิญเจ้าออกมา (สังข์). -
ราษฎร
แปลว่า : พลเมืองของประเทศ อย่างว่า อันหนึ่งยาโอดอ้างเต็งราษฎร์ลวงขุน แฮงชมชิงลูกเมียมีเจ้า (สังข์). -
ราหู
แปลว่า : ชื่ออสูรตนหนึ่งมีตัวขาดครึ่งท่อน เชื่อกันว่าเมื่อเวลากบกินตะวันหรือกบกินเดือนราหูจะอมตะวันหรือเดือนไว้ อย่างว่า ฝันว่าราหูสร้างขัวคำเทียวท่อง แต่ขอบฟ้าเถิงเท้าฮอดเมือง ฝันว่ามรกดแก้วมุงคุลแตกถ่อง เสด็จสู่ฟ้าสวรรค์พุ้นที่สูง (สังข์). -
รุกขา
แปลว่า : ต้นไม้ อย่างว่า ผ่อเห็นฟ้าสว่างแจ้งจันทร์ฮุ่งฮาวเขา พุ้นเยอ เสียงนันในนครหลวงดั่งดินดาซ้าย รุกขาไม้ลมพานค้อมควี่ เดือนด่วนค้ายคลาข้อนขอบเสมร (สังข์). -
รุงรัง
แปลว่า : ไม่เป้นระเบียบ ยุ่งเหยิง อย่างว่า ค้อมว่าสองกล่าวแล้วท้าวทอดเนานอน ฟังยินเค็งเค็งชาวนาคาป่าวกันมาล้อม ในนครล้นรุงรังล้านส่ำ เขาก็เพินพ่นน้ำลายฮ้อนเฮ่งไฟ (สังข์). -
เรไร
แปลว่า : ชื่อแมลงชนิดหนึ่ง ตัวใหญ่กว่าขักจั่นเล้กน้อย ตัวสีน้ำตาล เรียก เรไร อย่างว่า เรไรฮ้องในดงเสียงส่ง (กา). -
ฤ
แปลว่า : เป็นคำที่มาจากภาษาสันสกฤต เมื่อนำมาใช้ในภาาาอีสาน ถ้าใช้ตัว ฤ ออกเสียงเป็นสระอิ เช่น คำว่า พฤกษา อ่าน พิกษา เพี้ยนเป็น พิชสลา อย่างว่า ฟังยินฮว่านฮว่านฟ้าฮ้องเง่าระงมฝนพุ้นเยอ วาโยเผลียงล่วงควันคุงด้าวพิชสลาเสี้ยวแสนกอกางกลีบ ระดูพีชพร้อมเพ็งถ้วนเถื่อนแถว -
ฤา
แปลว่า : เป็นคำมาจากภาษาสันสกฤต เมื่อนำมาใช้ในภาาาอีสาน ถ้าใช้ฤษี หรือ ฤาษี ก็ใช้ รัสสี แทน อย่างว่า ยามเมื่อพราหมโณเถ้าเดินไพรไปฮอด มันก็ขอจอดยั้งรัสสีเจ้าแวะเซา เถ้าก็ก้มขาบไหว้ชุลีนอบบังคม ทูลธรรม์ยำกล่าวกลอนแถลงต้าน (เวส-กลอน). -
ลก
แปลว่า : เล้าไก่ เล้าไก่เรียก ลกไก่ นกไก่ ก็ว่า อย่างว่า ตกตาว่าได้ลงลายม้วนบ่เป้นบุงกะวิให้เป็นต่า บ่เป้นกะซ้าให้เป้นข้องใส่หอย บ่เป้นกลอนเฮือนชิให้เป้นกลอนเล้า คันบ่เป็นอันใดแท้ชิถุยลุยลงให้เป็นไม้ลกไก่ คันบ่ได้แท้แท้ชิยอม้วนใส่ไฟ (กลอน).