ค้นหา "ฮ" 3421 - 3430 จาก 4161
-
หลงเมือง
แปลว่า : ลืมบ้านเกิดเมืองนอน เรียก หลงเมือง ลืมเมือง ก็ว่า สถานที่เกิดเป็นจุดสำคัญของคนเรา ถ้าเราสร้างให้เจริญไม่ได้ก็อย่าทำลาย ถ้าบุญมาวาสนามีจงนำบุญบารมีของตนไปสร้างให้เจริญรุ่งเรืองต่อๆ ไป อย่างว่า ยั่งยั่งหน้าท้าวท่านแองกา หลงเมืองพลัดพรากกันกอยให้ บาคราญต้านพอดีแล้วอย่า ขาก็คืนคอบเจ้าจอมไท้ที่เซ็ง (ฮุ่ง). -
หลด
แปลว่า : ชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ตัวกลมๆ ปากแหลม เกิดตามหนองบึงหรือท้องนา เรียก ปลาหลด อย่างว่า พี่นี้แนวผู้ฮ้ายอ่างพ่างพุงกระทิ ปากแหลมคือปลาหลด อดหนาวบ่ได้ เห็นน้ำแต่อยากโตน (ผญา). -
หล่ม
แปลว่า : ตก ตกโคลน เรียก หล่มตม ตกปล่อง เรียก หล่มปล่อง อย่างว่า ลัดแผ่นพื้นเขาขาดทะลายลง ฮอยพลายสารหล่มไปเป็นส้าง ฮอยนั้นอัศจรรย์แท้สามวายังย่อม ภูวนาถท้าวทวยก้าวไต่ตาม (สังข์). -
หล้ม
แปลว่า : ล้ม ล่ม จม เช่น เรือล่ม เรียก เฮือหล้ม อย่างว่า อย่ามาตั๋วให้หล้มตกหล่มดินทราย ตั๋วให้กำทรายผงหว่านลงในน้ำ ตั๋วให้เฮียมหลงหล้มตกตมทังหล่ม ตั๋วให้พาดลาดล้มกลางบ้านหมื่นชะเล (ผญา) เลื่อนเลื่อนเท้าทุกที่ธรรม์ขวาง ผึนผึนมันซู่ภายพลอยหล้ม แต่นั้นดูบางเบื้องเกงญานางกว่า ฝูงบ่าวน้อยเลยล้มคั่งคู (ฮุ่ง). -
หลอ
แปลว่า : เหลือ มักใช้เป็นคู่กับคำว่า เหลือ เป้นเหลือหลอ กินให้มีส่วนเหลือไว้ เรียก หลอ กินไม่ให้มีส่นเหลือ เรียก บ่หลอ อย่างว่า เค็งเค็งฮ้องฮนตายเต็มแผ่น พร้อมพาบเมี้ยนศรฆ่าบ่หลอ (สังข์). -
หลอก
แปลว่า : ล้อ ทำให้ตกใจ ทำให้เข้าใจผิดสำคัญผิด อย่างว่า ผีสางฮ้ายผกจอบกินหวาน บ่ท่อคนเฮาหลอนหลอกกินกันแท้ (กลอน). -
หลอน
แปลว่า : ผิ ถ้า ชะรอย อย่างว่า เมื่อนั้นน้อยนาฎต้านคำแสบสูญแสลง คันบ่ฟังเฮียมจักดุ่งเดินดอมเจ้า หลอนว่าโพยภัยฮ้ายเถิงอวนมอดมิ่ง น้องบ่มีชาติเชื้อเดียวข้อยชิอยู่เป็น นี้เด (สังข์). -
หลอน
แปลว่า : หลอก ทำให้ตกใจ ทำให้เข้าใจผิดสำคัญผิด อย่างว่า เมื่อนั้นพายนอบนิ้วทักพี่ขุนเจือง แองคอนเมือเกยขวางนั่งทูลพระยาอ้าย สูก็หลอนเอาได้หลายเมืองมาฮอด ดีรือ เขาว่าท้าวกว่าย้ายหมู่ช้างฮุมเจ้าสะแม่งวาย ว่าก็ (ฮุ่ง). -
หลอนแหลน
แปลว่า : บางครั้ง บางที บางคราว เรียก หลอนแหลน อย่างว่า ลางเทื่อเฮ็ดถืกข้อชิเห็นหน่อเงินคำ หลอนว่าบุญมีเฮาชิขี่เกวียนเทียมช้าง หลอนว่าหลอนแหลนได้คอนแลนชาเต่า ลางเทื่อเฮ็ดถืกข้อชิเห็นท้างปล่องมา (ย่า). -
หลั่ง
แปลว่า : ไหลลงไม่ขาดสาย เช่น น้ำไหล เลือดไหล คนหลั่งไหลมา อย่างว่า ฟันภายข้างแขนขวาเขินขาด เลือดหลั่งล้นลงเท้าทั่วธรา (สังข์) มาปีกป้องสองท่างเพลงระบำ ลวาตาวตามหลั่งไหลหลังหน้า อึงคะนึงเค้านาหลวงไหลฮอด พ้นป่าเปล้าเห็นช้างชั่วประมาณ (สังข์).