ค้นหา "ฮ" 3431 - 3440 จาก 4161
-
หลั่น
แปลว่า : สูงต่ำเป็นลำดับ เป็นชั้นๆ ลดหลั่นกัน อย่างว่า หยุดอยู่ยั้งเยี้ยมผ่อแคมผา ยางหลวงหลายหลั่นภูภายหน้า ฟังยินอุลูโกฮ้องเฮียงคณาเปล้าป่า งิ้วหนุ่นดั้วบานบ้างดาดแดง (สังข์) บัดนี้อวนกูข้ามเวหาหลายหลั่น มาโผดท้าวธรรม์อ้างแผ่นเพียง (สังข์). -
หลัว
แปลว่า : ฟืนไม้ไผ่ เรียก หลัว หลัวนี้คนโบราณอีสานใช้จุดลงข่วงเข็นฝ้าย อย่างว่า หลัวแลฟืนอย่าเอาฮองนั่ง เชื้อนั่งต่ำอย่าได้นั่งสูง เชื้อลุงตาให้ยำปานแก้ว ปู่เว้าแล้วหลานหล้าจ่งฟัง (กาพย์ปู่). -
หลั่ว
แปลว่า : หลอกลวง (ส่วย) คนหลอกหลวง เรียก คนหลั่ว อย่างว่า เมื่อนั้นท้าวอ่วยหน้าต้านตอบนางผี มึงนี้แนวจังไฮหลั่วกินคนใบ้ มึงหากเคยสลับลิ้นลวงกลกินท่าน กูก็ฮู้เพศเพี้ยงผีเถ้าซู่เซิง แล้วเด (สังข์). -
หล้า
แปลว่า : สุดท้าย ลูกคนที่เกิดสุดท้าย เรียก ลูกหล้า อย่างว่า หากจักเห็นฮ่างด้วยโดยดั่งดอมเงา แม่นว่าบูฮาณเฮียงส่องหาเห็นนั้น พอเมื่อเถรเถิงแล้วแยงดูน้ำบ่อ เห็นฮูปน้องนางหล้าอยู่ใน (สังข์). -
หล้า
แปลว่า : ช้า การทำงานอะไรไม่รีบเร่งทำ เรียก เฮ็ดหล้า อย่างว่า เอาเมียหล้าเป็นข้าลูก เฮ็ดนาหล้าเป็นข้าเข้าปลูก (ภาษิต). -
หลากใจ
แปลว่า : แปลกใจ ประหลาดใจ อัศจรรย์ใจ อย่างว่า บางพ่องยังลูบล้างสาเกษเกสี ก็มี บางพ่องทำระบำขับข่วงเพียงเฟือยฟ้อน เมื่อนั้นบาฮามท้าวเทียวทางดั้นดุ่ง บาก็ฟังพากย์เพี้ยงดูล้ำหลากใจ (สังข์). -
หลากเสื้อ
แปลว่า : เสื้อหลายผืนและหลายสี เรียก หลากเสื้อ อย่างว่า ดูหลากเสื้อแสนส่ำของแกว เฮืองเฮืองวันส่องพางภูกว้าง แถวพางล้นพังทลายบดมืด อามก่องเท้าเถิงช้างฮ่วมผัว (ฮุ่ง). -
หลาน
แปลว่า : ลูกของลูก เรียก หลาน ลูกของพี่หรือของน้องก็เรียก หลาน อย่างว่า ปะไป่ไว้เป็นปีกปลายใจ ท่านนั้น ฮมฮมฝูงย่าลัวสั่งสอนหลานน้อย โลมขวัญเจ้านางงามแก้วอู่สอนสั่งแหน้นใดพลั้งพลาดสาร (ฮุ่ง). -
หลาบ
แปลว่า : เข็ด ขยาดกลัว เช่น คนทำผิดแล้วลงโทษอย่างหนัก คนโบราณใช้หนีบกระหมับทับเล็บ หรือตีด้วยหวายเรียก เฮ็ดให้หลาบ อย่างว่า พอแต่ตีนาบให้มันหลาบกลัวเกรง สน่อยเนอ หลานจ่งอิดูอาเหนี่ยววอนวานชั้น (สังข์) เพิงที่ใส่โทษแท้ให้หลาบหลายที เลยพายมาฮอดลุงธรรม์เหง้า เยียวว่ายังคองถ้าฟังคราวตั้งต่อ กี่ดายพลอยเล่าหว้ายป่าไม้มาเพิ่งเมืองหลวง (ฮุ่ง). -
หล่าว
แปลว่า : ระเนระนาด ระกะ ระคะ ต้นไม้ล้มระเนระนาด เรียก ไม้ล้มหล่าว ล่าว ก็ว่า อย่างว่า หลิงเห็นไม้หล่าวล้มเลียนฮ่อมเขาฮอม พุ้นเยอ ภูธรลัดเลียบพะนอมนำน้อง เห็นผากว้างเขาคำค้อยค่ำ ดอยนั้นอินทร์แต่งตั้งเขาเฮื้องฮุ่งเฮือง (สังข์).