ค้นหา "ฮ" 3481 - 3490 จาก 4161
-
หัน
แปลว่า : เห็น เมืองเหนือพูดว่า หัน หมายถึงเห็น เช่น ไปหันเสือ เรียก ไปเห็นเสือ อย่างว่า ค่าวค่าวขึ้นเถองที่จอมสูง คอยไกลหันซู่เมืองไทท้าว ภายลุงอั้วอามคายขึ้นแข่ง ทุกที่ด้าวนางเหน้าหนุ่มพระกัน (ฮุ่ง). -
หัย
แปลว่า : ม้า (ป. ส. หย) อย่างว่า ยาบยาบย้ายช้างใหญ่เฮียงเกย ไสวฝูงบ่าวชายโยงย้าย หัยหัยแส้ทุงยูย้ายย่าง หลายหลั่นด้างเลียนพร้อมพร่ำงาม (ฮุ่ง). -
หัว
แปลว่า : ส่วนของร่างกายเหนือคอขึ้นไปเรียก หัว เช่น หัวงัว หัวควาย หัวคน หัวม้า เหง้าของมันและพืชพันธุ์บางอย่างที่ฝังอยู่ในดิน เรียก หัว เช่น หัวมัน หัวเผือก หัวกลอย สิ่งที่อยู่ข้างหน้าหรือสมมติว่าข้างหน้า เรียก หัว เช่น หัวเฮือ หัวแถว หัวถนน หัวหน้า สิ่งที่นิยมว่าดี เรียก หัว เช่น หัวเหล้า หัวยา ส่วนที่เป็นสาระ คนที่น่ารัก เรียก หัว เช่น หัวกระทิ ลูกหัวแก้วหัวแหวน. -
หัว
แปลว่า : แสดงอาการขบขันแล้วปล่อยเสียงออกมา เรียก หัว อย่างว่า เพิ่นนั่งไห้ โตอย่านั่งหัว (ปู่) ซว่าซว่าพร้อมเขาเถื่อนแพงผาย หัวหัวนันซู่คนมวลพร้อม เมื่อนั้นภูธรท้าวบาบุญย้ายย่าง เสียงสนั่นก้องคุงฟ้าคื่นเค็ง (ฮุ่ง). -
ห่า
แปลว่า : คราว ครั้ง เช่น คราวนี้ ครั้งนี้ เรียก ห่านี้ อย่างว่า คันหากมีสองแล้วบ่กลัวใผอย่าฟ้าวว่า บาดห่าเป็นฮ้างหม้ายชิมาโอ้ใส่เขา (ผญา). -
ห้า
แปลว่า : จำนวนสี่บวกหนึ่ง เรียก ห้า ชื่อเดือนทางจันทรคติ เรียก เดือน ๕ ตกในราวเดือนเมษายน อย่างว่า เมื่อนั้นพระบาทเจ้าผู้ผ่านเมืองประกัน ถือพลเถิงตูมวางแวดเวียงระวังล้อม ตีพลายไว้หัวแหลมห้าหมื่น ย้ายหมู่ตั้งฮิมแม่ทรายคำ (ฮุ่ง). -
ห่าง
แปลว่า : ไกลออกไป ไม่ชิด ไม่ถี่ ห่างเหิน เหินห่าง ก็ว่า อย่างว่า ท่อไป่มีเผ่าเชื้อพระเญียยอดเทวี เป็นพระยาโทนอยู่เนานอนแล้ง อันว่าสมบัติล้นกองมณีนับโกฏิ พิชสล้างล้วนรือไฮ้ห่างแคลน (สังข์). -
ห้าง
แปลว่า : ดัก ดักแห้ว เรียก ห้างแฮ้ว อย่างว่า เป็นดั่งห้างแฮ้วถืกตีนสาร แลนอ พลายสารชักเชือกแฮ้ว เบ่านานขาดเป็นบั้น แคล้วแคล้วกล่าวคำเมือ (ฮุ่ง) จัดการ เตรียมการ เรียก แต่งห้าง อย่างว่า พังงามห้างเดาดาเทียมแทบ พระบาทเจ้าติ่วช้างใจแจ้งนั่งเนา (ฮุ่ง). -
หาญ
แปลว่า : กล้า เก่ง บังอาจ คนไม่กลัวเกรง เรียก คนกล้า อย่างว่า ให้เอาคนกล้าครองเมืองจั่งชิฮุ่ง อย่าเอาคนขี้คร้านครองบ้านบ่ฮุ่งเฮือง (กลอน) นาแล้วฆ่าควายเถิ็ก เศิ็กแล้วฆ่าคนหาญ (ภาษิต) สิ่งที่ไม่ควรหาญ อย่างว่า หาญน้ำบ่ดี หาญหีเป็นข้อย (ภาษิต). -
หาด
แปลว่า : เนินทรายหรือเนินกรวดที่ลาดลงไปในน้ำ หรือที่ซึ่งตื้นเขินเป็นเนินทราย หรือเนินกรวดอยู่กลางน้ำ เรียก หาด อย่างว่า หาดเฮากลายมานี้มีหีนหรือบ่ บ้านม่อใกล้มีคนเฝ้าอยู่แฝง นั้นบ่ (เสียว).