ค้นหา "ฮ" 3591 - 3600 จาก 4161
-
อ้น
แปลว่า : ชื่อหญ้าชนิดหนึ่ง เกิดตามไร่หรือสวนร้าง มีดอกเป็นปม เรียก หญ้าขี้อ้น อย่างว่า หนามฮกกะชิหม้น หนามสนกะชิผ่า ป่าขี้อ้นตันหน้าชิค่อยถาง (กลอน). -
อ้น
แปลว่า : ชื่อสัตว์กัดแทะชนิดหนึ่ง รูปร่างคล้ายคุ่น ขนเป็นสีดอกเลา แต่ตัวใหญ่กว่าตุ่น เรียก อ้น อย่างว่า หนูกินกล้วยปะขวยให้ตุ่น มักเพิ่นพุ้นมาเฮื้องใส่เฮียม (ผญา). -
อนตาย
แปลว่า : อันตราย เรียก อนตาย อันตรายคือสิ่งที่น่ากลัวมี ๔ อย่าง ราชภัย อนตายที่เกิดแต่พระราชา โจรันตราย อนตายที่เกิดแต่โจร อัคยันตราย อนตายที่เกิดแต่ไฟ อุทกันตราย อนตายที่เกิดแต่น้ำ อย่างว่า ก็บ่มีโพยต้องอนตายบังเกิด (กา) อนตายเต็งคอบคุงคือน้ำ (สังข์) คึดฮุ่งฮู้ลืมเพศหลงโฉม มัวอนตายเดือดแดทวงท้น ยินเคืองแค้นฮมมโนค้อยคั่ง ทุกพระเนตรล้นในหน้าอยู่วอน (ฮุ่ง). -
อนันต์
แปลว่า : มากล้น ไม่มีที่สิ้นสุด อย่างว่า ฮักอ่อนเจ้ามีเปิดเป็นยาม แท้แล้ว มีใช่การกุมแขวนหม่อมชิไปเป็นข้า นครคนแคล้วไกลกันอนันต์โยชน์ ยังจักเห็นหน้าน้อยกูซ้ำซื่อรือ นั้นเด (สังข์). -
แอดแอด
แปลว่า : เสียงดังเช่นนั้น เช่น ไม้สีกันดังแอดแอด อย่างว่า ฟังเสียงไม้สีกันแอดแอด คือดั่งหน่อแตดฮ้องในซิ่นหยอกหมอย (กลอน). -
อนึ่ง
แปลว่า : อีกอย่างหนึ่ง อีกประการหนึ่ง อันหนึ่ง ก็ว่า อย่างว่า อันหนึ่งหลอนจวบพ้อมิคราชทวายทอง บ่ฮู้เอามาเป็นอาหารใส่งายวันหน้า นางคราญห้ามหลายทีเยื้อนยาก มันก็ดลด่วนเข้าใจบ้าบ่ฟัง (สังข์). -
อเนก
แปลว่า : มาก หลาย (ป. ส.) อย่างว่า อเนกล้นฝูงหมู่ชุมปัว พอพันปลายส่ำนางแหนห้อง แต่นั้นหนัวหนัวล้นแคมทางเดียระดาษ ถือดอกไม้กองเหลื้อมหลั่งมา (ฮุ๋ง). -
อโนราธ
แปลว่า : ชื่อเมืองซึ่งเป็นที่อยู่ของยักษ์กุมภัณฑ์ ซึ่งกล่าวไว้ในวรรณคดีเรื่องสังข์ศิลป์ชัยว่า บัดนี้จักกล่าวเถิงมหายักษ์ท้าวเนาในอโนราธ เป็นอาชญ์ใต้ลุ่มฟ้าสวงเสื้อส่วยสิน เซ็งว่ากุมภัณฑ์ท้าวธรงฤทธีลือเดช มันนั้นฮู้ฮ่ำถ้วนคลองชั้นศาสตรศิลป์ (สังข์). -
อบเอ้า
แปลว่า : ร่างกายที่ถูกแดดเผาถูกควันรมจนเหื่อไหลไคลย้อย หรือจิตใจที่ถูกอารมณ์มากระทบ เรียก อบเอ้า เอ้า ก็ว่า อย่างว่า ท่อว่าคึดใคร่ด้วยดอมมิ่งมเหสี ทนทวงกระสันสิ่งไฟฟอนเอ้า หลิงดูก้ำบูฮาณเฮียงครอบ กันนั้น พันธะมิ่งข้าขานเบื้องฝ่ายใด นั้นเด (สังข์). -
โอ่
แปลว่า : เป็นคำขึ้นต้นก่อนจะลำหรือเซิ้ง อย่างว่า โอ่เฮาโอ่พวกฟ้อนเฮาโอ่ มาฮอดนี้เถิงที่เฮือนใผ เฮือนผู้ใดหลังใหญ่อาดหลาด บ่ได้บาทหลานน้อยบ่หนี เจ้าผู้ทุกข์ทานมาอย่าหน เจ้าผู้จนทานมาอย่าขาด อย่าได้ขาดในเรื่องกินทาน ศิลแลทานแห่หลังบังหน้า พวกแม่ป้าเฮือนอื่นกะมี เป็นเศรษฐีบ่อยากทานพอเฟื้อง หรือชิเตื้องขึ้นฮอดสลึง ทานตำลึงให้เลาได้แปดบาท (กลอน).