ค้นหา "ฮ" 3681 - 3690 จาก 4161

  • อินตา
    แปลว่า : พระอินทร์โบราณเรียก อินตา อย่างว่า พิเศษพร้อมเนืองนอบมัสการ ยอมือทูลเทโวฮอดอินตาไท้ ขอจ่งชูชักน้อยเนาพลอยพ้นโทษ ปางนี้แม้นว่าบาปหมื่นชั้นขอให้เกื่อยไกล แด่ถ้อน (สังข์).
  • อินทนิล
    แปลว่า : ชื่อพรรณไม้ดอกชนิดหนึ่ง ออกดอกเป็นช่อตั้งตรง มีทั้งดอกสีม่วงแดง และสีม่วงชมพู เรียก ต้นอินทนิล อินทนิลน้ำ ก็ว่า อย่างว่า หลิงตาดต้ายมีฮ่อมผาฮอม ภูพะนังสูงช่องชันเป็นชั้น ผ่อเห็นอินทนิลหญ้าเขียวฮมเฮืองฮ่ม พุ้นเยอ พื้นฮาบเกลี้ยงมีค้อยชั่วคอย (สังข์).
  • อินทร์
    แปลว่า : พระอินทร์ ชื่อเทวราชผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ และชั้นจาตุมหาราช อย่างว่า อินทร์ก็ตรัสส่องฮู้คำปรารถนานาง ก็จิ่งทันเทวาพร่ำมวลมาเต้า บัดนี้ให้ผู้ปรารถนาสร้างชมพูเสวยราช เป็นมิ่งเค้าธรรม์อ้างโลกคน นั้นเด (สังข์) (ป. อินฺท ส. อินฺทฺร).
  • อินโท
    แปลว่า : พระอินทร์ (ป.) อย่างว่า โลกนี้บ่ประเสริฐแท้ทุกข์ยิ่งญิงชาย ขอแก่จอมคุณผายโผดปุนปางฮ้อน เมื่อนั้นอินโทท้าวธรงพรพร้อมกล่าว ฮักลูกแก้วสามเจ้าส่งลง (สังข์).
  • อิแอ่น
    แปลว่า : ชื่อนกชนิดหนึ่ง เรียก นกอิแอ่น อย่างว่า นกเขาเข้าแทนฮังนกอิแอ่น ปีนี้แก่นอ้ายปีหน้าชิแก่นใผ (ผญา).
  • อีดู
    แปลว่า : เอ็นดู สงสาร อย่างว่า ท้าวกล่าวแล้วเลยล่วงไพรสณฑ์ เมื่อนั้นขีณีนำแอ่ววอนวานชั้น เสียงใสแจ้งจาระจาโลมเล่า ขอแก่เจ้าหม่อมหล้ากูร์ณาเอื้อยอี่ดู แด่ถ้อน (สังข์) อย่าเชื่อนช้ำชักปีกปลายใจ ฮมเพิงพออี่ดูตาหน้า ชอบว่าสารไทท้าวแดนไกลเขียนข่าว ก็ดี ให้ค่อยคึดจอดน้องก่ำพร้าทันพร้อมฮ่วมเฮือน (ฮุ่ง).
  • อี่หลุกขลุกขลัก
    แปลว่า : ติดขัด ไม่สะดวก ไม่คล่อง เช่น จะไปตึกแหหาปลา ได้ข้องแล้วลืมแห ได้แพรแล้วลืมถงกะเทียวลืมฮอดห่อเข้า.
  • อึ
    แปลว่า : ฟักทอง เรียก หมากอึ บักอึ เป็นพรรณไม้เถา คู่กันกับ หมากฟัก อย่างว่า เครือหมากอึหมากฟักเต็มเทิงฮ้านผลยานลงมาย้อยยามย่าง ก็ยังแขวนอยู่ในเครือนั้นบ่ขาดลง (กลอน).
  • อึ่ง
    แปลว่า : ชื่อสัตว์สี่เท้าครึ่งน้ำครึ่งบกจำพวกหนึ่ง มีหลายชนิด เช่น อึ่งเพ้า อึ่งยาง อึ่งหมากแดง อึ่งข้างย้อย อย่างว่า อย่าได้ทำโตเพี้ยงหัวเพียงเพศอึ่ง มันหากเหลือแต่ฮ้องความเว้าฆ่าโต (ย่า).
  • อึน
    แปลว่า : เปียก ชื้น ผ้าที่ตากแห้งไม่สนิท ผ้ายังชุ่มอยู่เรียก ผ้าอึน อย่างว่า ทุกข์ใช่น้อยฝนเร่งฮวายฮำ สองค่อยเพียรเพลาแพงห่มอึนเอาตุ้ม ผ่อดูวันสูรย์ซ้ายเมโฆเค้าฮ่ม พุ้นเยอ ฟ้าหลั่งเหลื้อมเสียงก้องคื่นเค็ง (สังข์) ผายแครงปั้นผืนอึนเอาตาก แล้วแต่งตุ้มหอมให้ดูดนม ทุกข์ยิ่งล้ำมีท่อสองศรี ในไพรเขียวบ่มีพงศ์เชื้อ เมื่อนั้นสองกษัตริย์ไท้เดินดงหิวหอด เลี้ยงลูกน้อยนานช้ายากแคลน (สังข์).