กะบุก ภาษาอีสาน

กะบุก แปลว่า ชื่อพืชชนิดหนึ่ง ลำต้นเป็นกะปุมกะป่ำสูงไม่เกินสองศอก เกิดตามป่าโปร่ง ต้มกินเป็นอาหารได้ มีรสคันเรียก ต้นกระบุก ต้นกะผุก.

กะบุก ภาษาอังกฤษ : type of edible plant with single stalk covered with bumps, causes itchiness.