บัว ภาษาอีสาน

บัว [บัว] แปลว่า พรรณไม้ชนิดหนึ่งเกิดในน้ำจืด มีรากอยู่ใต้ดิน เช่น บัวผัน ผัวเผื่อน บัวทอง บัวแบ้ ฯลฯ