ภาษาอีสานทั้งหมด 4714 - 4723 จาก 17431
-
ดา
แปลว่า : แตก แยก ถล่ม ดินถล่มเรียก ดาซ้าย อย่างว่า มัวมืดกุ้มกั้งเมฆมึนทึนเทิงธะรังดูดังดินดาซ้าย (สังข์). -
ดา
แปลว่า : ดม อย่างว่า ชุมหนึ่งมหิงสาน้าวนอนดาดมลูก ลูกต่าวเต้นตำข้างแม่มัน (สังข์). -
ดา
แปลว่า : ปลุกสร้างเรียก ดาดี อย่างว่า แล้วเล่าทำตามเจ้าดาดีโดยฮีบ นีรมิตรให้ดีแล้วซู่อัน (สังข์). -
ดา
แปลว่า : ประดับตกแต่ง เรียก เดาดา อย่างว่า พระก็ต้านต่อท้าวพระยาใหญ่ชาวเมือง เฮาจักเดาดาแต่งแปลงปุนฟ้าว (สังข์). -
ดา
แปลว่า : เดิมพันหรือพนันเรียก ดาตั้ง อย่างว่า ผิว่าข้าหากแพ้ประจญราชภูมีดั่งนั้น พระจักทวายทานประสงค์สิ่งใดดาตั้ง (สังข์). -
ดา
แปลว่า : กั้น บัง อย่างว่า เยื้องถอดด้างดาเบี่ยงบังคีง ภายมันถือดาบเถือเถิงเนื้อ (สังข์). -
ดา
แปลว่า : เอาอาหารใส่ปากเรียก ดาป้อน อย่างว่า โภชนาทิพย์พร่ำมวลดาป้อน (เวส). -
ดา
แปลว่า : ฟัน แทง กำดาบฟันแทงเรียก ดาเผลียง อย่างว่า ท้าวบ่ยั้งกำดาบดาเผลียง (กา). -
ดา
แปลว่า : เสร็จเรียบร้อยเรียก ดาเมี้ยน อย่างว่า ม้าแอบคุ้นคอสอดสะเนียนทอง นายนักการเขาแต่งดีดาเมี้ยน (สังข์). -
ดา
แปลว่า : ระวัง รักษา อย่างว่า ท้าวใหญ่น้อยเสเนศดาระวัง (กา).