ภาษาอีสานทั้งหมด 6029 - 6038 จาก 17431
-
สน
แปลว่า : ล่ำสัน คนล่ำสันเรียก คนสน หนามหนาหนามทึบ เรียก หนามสน อย่างว่า หนามฮกกะชิหม้นหนามสนกะชิผ่า ป่าขี้อ้นตันหน้าชิค่อยถาง (กลอน). -
สน
แปลว่า : ขวักไขว่ สับสน ยุ่งเหยิง อย่างว่า สนสนลงสู่นทีวังกว้าง (ขุนทึง) พวกธนูหน้าไม้ยิงเข้าส่วนสน (กาไก) ปืนก็สนสนเข้าปรางค์ทองภูวนาถ (กา) สนส่วนไค้ผีเสื้อคื่นเค็ง (กาไก). -
ส้น
แปลว่า : ส่วนท้ายของเท้า เรียก ส้นน่อง เดินตามหลัง เรียก ติดตามส้น อย่างว่า อย่าได้ติดตามส้นของคนท้องยึ่ง มันชิตดใส่เจ้าดังเว้อปึ่งเหม็น (ย่า) ก็บ่เห็นภูมีล่วงมาตามส้น (กาไก) เลยบ่เห็นยังส้นบาคราญพรากห่าง (ผาแดง). -
สนลนสนล้าว
แปลว่า : คนที่ทำอะไรไม่ละเอียดถี่ถ้วน ทำเพียงลวกๆ เรียก สนลนสนล้าว. -
สบ
แปลว่า : ริมฝีปาก เรียก สบ ผีสบ สีสบ ก็ว่า ผาลหรือหัวหมูสำหรับไถนา เรียก สบไถ หมากสบไถ ก็ว่า. -
สบ
แปลว่า : สวมหรือใส่เรียก สบ อย่างว่า นางคราญสบเกษผมงามละห้อย (กา) บาก็ปุนมาลัยให้จอมนางสบเกษ (กา) เสกมนต์ เรียก สบมนต์ อย่างว่า แม้นจักสบเป่าปลิ้นคืนได้บ่ห่อนกลัว (กาไก). -
ส้ม
แปลว่า : เปรี้ยว เรียก ส้ม. -
ส้ม
แปลว่า : ชื่อผลไม้หรืออาหารที่มีรสเปรี้ยว เรียก ส้ม เช่น หมากส้ม ต้มส้ม แกงส้ม. -
สวก
แปลว่า : ทิ่ม ตำ แทง เช่น ไม้แทงตีน เรียก ไม้สวกตีน. -
สวง
แปลว่า : สงสัย งงงวย อย่างว่า คึดฮุ่งฮู้ใจบ่าสวงจิต (ฮุ่ง) อ่านว่า สะ-หวง.