ภาษาอีสานทั้งหมด 7249 - 7258 จาก 17431
-
พัง
แปลว่า : ทลาย หัก. -
พังพอน
แปลว่า : สัตว์สี่เท้าชนิดหนึ่ง คล้ายกระรอก แต่โตกว่า เรียก พังพอน จอนฟอน ก็ว่า อย่างว่า ครุฑบ่อ้างเอานาคเป็นผิด ฟังคำสอนสอดแสวงหวังเว้น พังพอนเว้นวางงูคลายเขียด กาก่องเค้าเฮียงเกี้ยวกล่อมฮัง (สังข์). -
พัด
แปลว่า : โบก กระพือ หมุน อย่างว่า ลมพัดต้องใบใผ่ให้เหลียวแล ลมพัดต้องใบแกให้เหลียวล่ำ ลมพัดต้องใบพร้าวให้ต่าวคืน (ผญา). -
พัน
แปลว่า : ม้วน รัด เช่น ม้วนสาดเรียก พันสาด ม้วนเสื่อเรียก พันเสื่อ ม้วนฟูกเรียก พันฟูก. -
พัน
แปลว่า : จีบหมากเรียก พันบาท อย่างว่า กับทังคำหมากแก้วพันแล้วยื่นถวาย (ผาแดง). -
พัน
แปลว่า : จำนวนสิบร้อยเรียก พัน อย่างว่า พันเมืองมาช่อยทองทังค้าย (สังข์) ผู้มีตาพันดวง เรียก ท้าวพันตา ได้แก่ ท้าวสหัสเนตร ผู้มีพันแสงได้แก่พระอาทิตย์ เรียก ท้าวพันแสง. -
พัน
แปลว่า : เล่นการพนัน เช่น หมากสะกาโดยมีสิ่งของประกัน เรียก เล่นพันกัน อย่างว่า ใคร่จักมาต่อตั้งพันลูกชนสะกา เซ็งสูชาวนาคากล่าวดีเดิมเรื่อง แฮงพันสู้เล็งกันกินค่า เฮาใครได้เพศเพี้ยงเชิงแท้เที่ยวมา เจ้าเอย (สังข์). -
พันจำ
แปลว่า : ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง เป็นไม้แก่น เรียก ต้นพันจำ. -
พันชาด
แปลว่า : ชาด ชื่อพรรณไม้แก่นชนิดหนึ่งแก่นแข็งมาก เรียก ต้นพันชาด. -
พันธนัง
แปลว่า : กอด รัด อย่างว่า พันธนังกลิ้งกุมกันเฟือลาก (กาไก) อันที่พันธนังคล้องกระแจเลยหลุดออก พระก็หายโศกฮ้อนสบายบ้างบ่ตีง (สังข์).