ภาษาอีสานหมวด "ป" 68 - 77 จาก 753
-
ปึ่ง
แปลว่า : กว้าง ใหญ่ จมูกโตและรูกว้างเรียก ดังปึ่ง อย่าว่า อย่าได้ติดตามก้นของคนท้องยึ่ง มันชิตดใส่เจ้าดังเว้อปึ่งเหม็น (ย่า). -
ปึ้ง
แปลว่า : สมุดหรือหนังสือเป็นเล่ม โบราณเรียก ปึ้ง ปึ้ม ก็ว่า. -
ปึ่งปึ่ง
แปลว่า : เสียงดังอย่างนั้น เช่น เสียงตบกลองดังปึ่งปึ่ง. -
ปึ๊ด
แปลว่า : คนที่โง่และไม่ยอมฟังความคิดเห็นของผู้อื่น เรียก บักปึ๊ด. -
ปื้อปื้อ
แปลว่า : ดำจนมองไม่เห็นว่ามีอะไรบ้าง เรียก ดำปื้อปื้อ. -
ปุ้ง
แปลว่า : ท้องป่อง เรียก ท้องปุ้ง อย่างว่า ฝันว่ามาณวะผู้ชายเซ็งหีนะโหด โตเติบด้ามดำหม้อหมู่คาม แอวพันผ้าเป็นเกลียวเหน็บเตี่ยว ท้องพ่างโผ้โลปุ้งปึ่งดัง กายปุมเป้าเป็นปมเกลื้อนกลาก กากซากแข้วขาวกล้าป่งงา (เวส-กลอน). -
ปุ้น
แปลว่า : ขนมจีน ชื่ออาหารชนิดหนึ่งทำด้วยแป้งข้าวหมัก บีบเป็นเส้นลงในน้ำร้อนที่เดือด เส้นคล้ายหมี่ เรียก เข้าปุ้น. -
ปุ้น
แปลว่า : ปล้น แย่งชิงเอาทรัพย์สินเรียก ปุ้น อย่างว่า ฝูงเผ่าเชื้อชั้นชาติแนวนามมากิน ลูกจักคุมพลายชนส่งแฮงฮุมปุ้น ผัดว่าวังเอาได้นางงามกลางหมู่คนพ่องม้าชายพุ้นช่วยชู แด่เนอ (ฮุ่ง). -
ปุ้นท้อง
แปลว่า : คลื่นไส้ เรียก ปุ้นท้อง เช่นกินอาหารที่มีพิษแล้วคลื่นเหียนอาเจียนเรียก ปุ้นท้อง. -
ปุ้ย
แปลว่า : ละเอียด ถ้วยโถโอจานที่แตกหาชิ้นดีไม่ได้ เรียก มุ่นอุ้ยปุ้ย.