ภาษาอีสานหมวด "ป" 71 - 80 จาก 753
-
ปึ๊ด
แปลว่า : คนที่โง่และไม่ยอมฟังความคิดเห็นของผู้อื่น เรียก บักปึ๊ด. -
ปื้อปื้อ
แปลว่า : ดำจนมองไม่เห็นว่ามีอะไรบ้าง เรียก ดำปื้อปื้อ. -
ปุ้ง
แปลว่า : ท้องป่อง เรียก ท้องปุ้ง อย่างว่า ฝันว่ามาณวะผู้ชายเซ็งหีนะโหด โตเติบด้ามดำหม้อหมู่คาม แอวพันผ้าเป็นเกลียวเหน็บเตี่ยว ท้องพ่างโผ้โลปุ้งปึ่งดัง กายปุมเป้าเป็นปมเกลื้อนกลาก กากซากแข้วขาวกล้าป่งงา (เวส-กลอน). -
ปุ้น
แปลว่า : ขนมจีน ชื่ออาหารชนิดหนึ่งทำด้วยแป้งข้าวหมัก บีบเป็นเส้นลงในน้ำร้อนที่เดือด เส้นคล้ายหมี่ เรียก เข้าปุ้น. -
ปุ้น
แปลว่า : ปล้น แย่งชิงเอาทรัพย์สินเรียก ปุ้น อย่างว่า ฝูงเผ่าเชื้อชั้นชาติแนวนามมากิน ลูกจักคุมพลายชนส่งแฮงฮุมปุ้น ผัดว่าวังเอาได้นางงามกลางหมู่คนพ่องม้าชายพุ้นช่วยชู แด่เนอ (ฮุ่ง). -
ปุ้นท้อง
แปลว่า : คลื่นไส้ เรียก ปุ้นท้อง เช่นกินอาหารที่มีพิษแล้วคลื่นเหียนอาเจียนเรียก ปุ้นท้อง. -
ปุ้ย
แปลว่า : ละเอียด ถ้วยโถโอจานที่แตกหาชิ้นดีไม่ได้ เรียก มุ่นอุ้ยปุ้ย. -
ปุ่ยลุ่ย
แปลว่า : แก้มที่อวบอัดเต็มงามเรียก แก้มปุ่ยลุ่ย อย่างว่า แก้มปุ่ยลุ่ยแก้มเจ้าปุ่ยลุ่ย ขี้กะลุ่ยแต่น้อยบ่เป็นตาอยากชม บาดใหญ่ขึ้นมาเหลียวเบิ่งขากลมกลมเหลียวเบิ่งนมขาวขาว ฮาวท้องพันพันอยากแก้ส้งขึ้นลั่นอยู่จ่าวจ้าว (กลอน). -
เปอเคอ
แปลว่า : สิ่งของที่เป็นแผ่นวางไว้ไม่เป็นระเบียบ อย่างว่า เห็นว่าเปอเคอตั้งกลางพาอย่าฟ้าวอยาก ย้านมันเป็นต่อนง้วนกินแล้วชิบ่ยืน (ย่า). -
เป้อเจ้อ
แปลว่า : สิ่งที่เป็นวงกลมหรือดอก ถ้าใหญ่เรียก ดอกเป้อเจ้อ เล็กเรียก ดอกป้อจ้อ ป้อจ้อแป้แจ้ ก็ว่า.