ค้นหา "ฮ" 1181 - 1190 จาก 4161
-
กุฏโฏ
แปลว่า : ไก่ (ป.กุกกุฏ) ไก่มี ๒ จำพวก จำพวกเกิดในบ้าน เรียก ไก่บ้าน จำพวกเกิดในป่า เรียก ไก่ป่า กุฏโฏ กุตโต ก็ว่า อย่างว่า ฟังยินกุตโตฮ้องเสียงนันเนืองป่าหมาจอกฮ้องดังก้องทั่วดง (กลอน). -
กุม
แปลว่า : จับเอาโดยที่ผู้จับทำความผิดอย่างว่า มันก็คึดฮ่ำเผี้ยนผยองเต้นเปิบกุม (สังข์). -
กุม
แปลว่า : กอดรัด อย่างว่า ยักษ์ใหญ่ย้ายทยานฮอดปุนเปือง กุมเอานางนงพราวพรากพลพลันได้ มันสยองตนขึ้นเวหาปอมเมฆ อุ้มอ่อนแก้วสะแคงตุ้มต่อมขวัญ (สังข์). -
กุ่ม
แปลว่า : ชื่อปลามีเกล็ดชนิดหนึ่ง คล้ายปลาตะเพียน แต่เล็กกว่าและเกล็ดถี่กว่า อย่างว่า บ้านข้อยพุ้นดินดำน้ำชุ่ม ปลากุ่มบ้อนคือแข้แกว่งหาง ปลานางบ้อนคือขางฟ้าหลั่น จักจั่นฮ้องคือฆ้องลั่นยาม (กลอน). -
กุ้ม
แปลว่า : ถึง, เผื่อ สุขทุกข์เป็นของเฉพาะตัวใครทำใครได้ จะทำเพื่อกันไม่ได้ อย่างว่า สุขกะสุขเพิ่นพุ้น บ่มากุ้มฮอกเฮา (ภาษิต). -
กุมภีล์
แปลว่า : จระเข้ จระเข้เรียก กุมภีล์ แข้ ก็ว่า อย่างว่า สอนให้กุมภีล์แข้ลอยหนองมันบ่ค่อง สอนให้นาคเหล้นน้ำแนวนั้นแฮ่งบ่คือ (ผญา). -
กุย
แปลว่า : เหม็นสาบ, กลิ่นไอของคนทำให้มีกลิ่นเหม็นกุย เหม็นคาวก็ว่า อย่างว่า มันก็กลั้วกลิ่นแก้วกุยสาบคาวคน น้องเอย ยังมีใผมากลายท่องเทียวทางนี้ นั่นบ่ ฮู้ว่าพวศาเชื้อแนวนามดั้นฮอด ซะซ่อนหน้าถนอมไว้ที่ใด นั้นแด (สังข์). -
กุ้ย
แปลว่า : ต่างหู ต่างหูหรือกะจอนหูขนาดใหญ่ห้อยลงมายาว เรียก กุ้ย อย่างว่า ดูงามล้นประโคนคำดาวเฮื่อ หูใส่กุ้ยทวยเข้มลากดิน (ฮุ้ง). -
กุลา
แปลว่า : ทุ่งใหญ่ ทุ่งใหญ่อยู่ในเขตอีสานมี ๕ จังหวัดล้อมรอบ คือ ยโสธร ร้อยเอ็ด ศรีษะเกษ สุรินทร์ มหาสารคาม มีเนื้อที่หนึ่งล้านไร่เศษคนเก่าเล่าว่าพวกกุลาหาบฆ้องมาขายในอีสานเมื่อเดินผ่านทุ่งนี้ข้ามไม่พ้น จึงทิ้งหาบฆ้องนั่งร้องไห้ คนจึงเรียกทุ่งนี้ว่า ท่งกุลาฮ้องไห้. -
กุลียุค
แปลว่า : กลียุค ยุคที่เต็มไปด้วยไปด้วยการรบราฆ่าฟันกัน คนเห็นชีวิตเป็นผักปลาเนื้อเรียก กลียุค กียุค ขียุค ก็ว่า อย่างว่า ลอนว่ากียุคก้ำเป็นพระบาท บ่หลีกได้ตูข้อยค่อยฝืน (ฮุ่ง). ขียุคขำเขือกฮ้อนเมืองบ้านบ่ชุ่มเย็น (ปัสเสน).