ค้นหา "ฮ" 1201 - 1210 จาก 4161
-
เกย
แปลว่า : ที่สำหรับขึ้นลงราชยานของเจ้านายเรียก เกย อย่างว่า สะพ่มพร้อมอามาตย์ประดับดี ปูราชสิงหาส์นลวาดเพียงพรมล้วนยนยนช้างเชียงทองคับคั่งม้ามากเท้าเกยกว้างจอดจน (สังข์) ยั่งยั่งเที้ยนขุนนายเนืองแห่ ควาญเกี่ยวช้างเฮียงฮ้านแทบเกย (ฮุ่ง). -
เกล็ด
แปลว่า : เล็บมือ เล็บมือที่ป้อมกลม เรียก เล็บเกล็ดหอย เล็บมือที่ยาว เรียก เล็บกาบอ้อย อย่างว่า มือเกล็ดหอยเฮ็ดหลายได้น้อย มือเกล็ดอ้อยเฮ็ดน้อยได้หลาย (บ.). -
เกลี้ยง
แปลว่า : ส้มเกลี้ยง ส้มชนิดหนึ่ง ผิวเกลี้ยงกลมลูกโตเท่าส้มโอ เมื่อสุกสีเหลืองเรียก หมากส้มเกลี้ยง อย่างว่า เฮาก็ขอกินเกลี้ยงแก้อยากหิวหลาย เสี่ยวเฮาแพงพาโลบ่ให้กินพอดี (ขูลู). -
เกลี้ยง
แปลว่า : สะอาด,หมดจด อย่างว่าเกลี้ยงฮอดใบ ใสฮอดกระดูก เกลี้ยงฮอดเข้าปลูก เกลี้ยงฮอดเข้าปัดลาน เกลี้ยงแต่นอกทางในเป็นหมากเดื่อ หวานนอกเนื้อในส้มดั่งหมากนาว (ผญา). -
เกลือ
แปลว่า : น้ำเค็มที่ได้จากบ่อ เอามาต้มเคี่ยวให้เป็นก้อนเล็กๆ เรียก เกลือสินเธาว์ เกลือบ่อ ก็ว่า อย่างว่า บ้านใกล้บ่ออึดเกลือไปทางเฮืออึดน้ำ (ภาษิต). -
เกวียน
แปลว่า : เกวียนที่คนธรรมดาสามัญใช้บรรทุกสิ่งของ เรียก เกวียน ถ้าพระราชามหากษัตริย์ประดับตกแต่งให้สวยงามเรียก ราชรถ รถแก้ว ก็ว่า อย่างว่า เฮือคาแก้งเกวียนเห็นให้เกวียนแก่ บาดห่าฮอดแม่น้ำเฮือชิได้แก่เกวียน (กลอน). -
เกษ| เกศ
แปลว่า : ผม อย่างว่า ลุนก็นีรมิตตั้งจันโทเทิงเกษ ใสส่องเท้าธะร้งฟ้าฮุ่งเฮือง (สังข์). -
เกษิม
แปลว่า : เกษม, สำราญ, สบาย อย่างว่า ภูเบศร์สร้างนครใหญ่ยูเกษิม เมียงเมียงพลายงาแดงอยู่โฮงพันช้าง อัศดรม้ามโนมัยฮ้อยคู่นายแอบพร้อมพะลานกว้างแกว่งแพน (สังข์). -
เกสร
แปลว่า : ส่วนในของดอกไม้ที่เป็นผงละเอียดเรียก เกสร ไกสร ไก่สร ก็ว่า เช่น เกสรบัว เกสรดอกเกด เป็นต้น อย่างว่า พระก็ชมชอบช้อนในฮ่มนีฮม คือคู่เจียมปรางฮักฮ่วมพานางฟ้าเกสรซะซ่อน ยูท่อนท้าวชมเกี้ยวกล่อมเกลียว (สังข์). -
เกสา
แปลว่า : ผม อย่างว่า เกสาซ้องนิลออนอิดอ่อน ยามเมื่อลมล่วงต้องตา ไว้วาดไว น้อยดุ่งดั้นดอยดู่คอยดู ภูมีเห็นฮ่ำทวงสะเทินท้วง (สังข์).