ค้นหา "ฮ" 1211 - 1220 จาก 4161
-
เกา
แปลว่า : พัด พัดเรียก เกา เช่น ลมพัดเรียก ลมเกา อย่างว่า ดีแก่เกาค้อแคมสวนส้วยสั่น (ฮุ่ง). -
เกา
แปลว่า : ตบ, ตี ตบหรือตีเรียก เกา เช่น ตบกลอง เรียก เกากลอง อย่างว่า เกากลองเสียงข่มเต็งเตินถ้า ตีฆ้องเรียก เกาฆ้อง อย่างว่า สานสานเสียงแส่งกวนเกาฆ้อง (ฮุ่ง). -
เกิม
แปลว่า : หอก, ง้าว อย่างว่า ฮมฮมถือผาลาแบกเกิมแกมด้าง (ฮุ่ง). -
เกี้ยว
แปลว่า : ผูก, พัน, รึงรัด อย่างว่า เห็นว่าอีอีฮ้องอย่าวางใจว่าจักจั่น ลางเทื่อเสียงเห่าห้อมเขียวเกี้ยวก็หากมี (ย่า). -
แก่
แปลว่า : ใหญ่, มีอำนาจ, มีวาสนา อย่างว่า ทั้งสองข้างหิมพานต์ขงเขตเฮานี้ ใผบ่มีแก่แท้เสมอด้ามดั่งเดียว (เชตพน). -
แก่
แปลว่า : ลาก, เข็น ลากเกวียนเรียก แก่เกวียน อย่างว่า เฮือคาแก้งเกวียนเห็นให้เกวียนแก่ บาดห่าฮอดแม่น้ำเฮือชิได้แก่เกวียน (ย่า). -
แก้ง
แปลว่า : พืดหีนที่กั้นทางน้ำไหล เวลาน้ำหลาก น้ำก็ไม่ท่วม เรียก แก้ง เช่น แก้งตะนะ แก้งคอนหมู อย่างว่า ป๋าพี่ไว้กลาง ไฮ่แกมหมู่กา ป๋าพี่ไว้กลางนาหมู่แฮ้ง ป๋าพี่ไว้กลางแก้งแข้ชิกิน (ผญา) มารตายกองดั่งหีนกลางแก้ง (กา) น้ำก็ไหลหลั่งเท้า โตนแก้งแก่งหีน (ผาแดง) -
แก่งแก้
แปลว่า : จริงๆ, จังๆ, เช่นจะรักก็รักจริงๆ การทำจริงๆ จังๆ นี้แหละเรียก แก่งแก้ อย่างว่า ตกตาได้กำคอแฮ้งชิกำแฮงแฮงให้ฮากมันออก ชิเน้นแก่งแก้ให้คอแฮ้งขาดคา (ผญา) -
แก่แด่
แปลว่า : ไม้ขนาดเล็กตั้งชัน เรียก ชันแก่แด่ ถ้าใหญ่เรียก ชันเก่เด่ อย่างว่า ไม้แก่แด่ไม้แย่ฮูปู บาดว่าฮูของกูบ่มีผู้แย่ (บ.) -
แก่น
แปลว่า : ชื่อไม้เนื้อแข็งจำพวกหนึ่ง มีหลายชนิด เช่น ไม้จิก ไม้ฮัง ไม้ดู่ไม้แดง ไม้แต้ ไม้ยูง