ค้นหา "ฮ" 1431 - 1440 จาก 4161
-
ควาญ
แปลว่า : ผู้เลี้ยงและฝึกเรียก ควาญ เลี้ยงและฝึกช้างเรียก ควาญช้าง เลี้ยงและฝึกม้าเรียก ควาญม้า อย่างว่า ภูเบศรสร้างนครใหญ่ยูเกษม เมียงเมียงพลายงาแดงอยู่โฮงพันช้าง อัศดรม้ามโนมัยฮ้อยคู่ควาญแอบพร้อมพะลานกว้างแกว่งแพน (สังข์). -
ความ
แปลว่า : คำพูด คำที่พูดออกมาแต่ละคำเรียก ความ อย่างว่า เป็นดั่งไทกะเลิงหล้างบายหลาแถลงแขก เหมิดคืนได้ถ่องล้อจาเว้าแต่ละความ (บ.) คันว่าความเฮาเว้าขมในอย่าฟ้าวจ่มลางเทื่อขมขี้เพี้ย ภายหน้าหากซิดี (ย่า). -
ควี่
แปลว่า : สยาย ผมที่ขอดไว้ แล้วคลี่ออกเรียก เกล้าคลี่ อย่างว่า ลางคนข้องพวงหนามเกล้าควี่ก็มี ลางพ่องซิ่นเขินเนื้อนั่งเปลือย (ฮุ่ง). -
ควี่วรรณ
แปลว่า : สดใส อย่างว่า ป่าวเพื่อนพร้อมฝูงนาคนาคี ยนยนยอยอยคำจ่ายแหวนขายแก้ว ราชควงตั้งเวสณฑ์ผาสาท ฝาต่อแก้วเฮืองเข้มควี่วรรณ (สังข์). -
คหัฐ
แปลว่า : คฤหัสถ์ ผู้ครองเรือน ผู้ครองเรือนมีลูกมีเมียเรียก คหัฐ อย่างว่า ลอนบ่เป็นประโยชน์แท้ผิดฮ่อมอวิสัย ควรกูไลนครเสียบวชสมณ์แสวงดั้น ผิจักเป็นคหัฐฮู้มีโพยพันเยื่อง เยียวจักแค้นคั่งไหม้หมองต้องตื่นมา (สังข์). -
คอกม้าแตก
แปลว่า : ชื่อพรรณไม้ขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ใช้เป็นยาบำรุงกำลัง เรียก คอกม้าแตก เป็นยาสมุนไพรประเภทเดียวกับแส้ม้าห้อ คอกม้าแตก เครือซิ่นบ่ฮี่ ก่อมก้อย ลอดขอน. -
คอง
แปลว่า : รอ คอย การรอคอยสิ่งที่มายังไม่ถึง เรียก คอง อย่างว่า คองกินน้องช้างสามปีขี้บ่ออก คองเอาลูกพระเจ้าเลยซิเถ้าแก่ตาย (ภาษิต) คองกินน้ำห้วยหน้าดีฮ้ายส่องบ่เห็น (ภาษิต) เห็ดกระด้างจับข้างขอนจิก สิกกะสิกมาถ้อน คองหลายน้องกะเหนื่อย (กลอน) -
ค่อง
แปลว่า : งาม คนงามเรียก คนค่อง อย่างว่า แม่นว่านางบ่เอ้ย้อง ก้หากค่องเสมอสาว หน้าตาพราวโฉมสะอาด เป็นลูกท้าวมัทราชราชา นางก็ตะเดินหาสองสีไวก็บ่ได้ ฮ้องฮ่ำไห้เฮฮน (เวส). ผู้จบจั่งน้องผู้งามจั่งน้อง เต้นข้วมห้วยเหลียวหลังกะค่อง เต้นข้วมฮ่องเหลียวหลังกะคือ (ผญา). -
ค่อน
แปลว่า : ร้องส่งเสียง นกที่ร้องเสียงยาวติดกันเป็นช่วงยาว เรียก ฮ้องค่อน อย่างว่า ใกล้ฮุ่งเช้าชะนีค่อนขานเสียง, ผ่อเห็นสุรภาพ้นภูคำเค้าค่อน พุ้นเยอ, สักกุณาเค้างอยคอนฮ้องค่อน (สังข์). -
ค่อน
แปลว่า : ติง ไหว เมื่อลมพัดต้นไม้จะไหวติง ต้นไม้ไหวติงเรียก ไม้ค่อน อย่างว่า ไม้ค่อนเพื่อลมออน ลมออนพัดกิ่งสร้อย คอนคอนใจต่ำต้อย คำน้อยใผบ่เห็นเจ้าเอย (ฮุ่ง).