ค้นหา "ฮ" 1751 - 1760 จาก 4161
-
ฉายา
แปลว่า : เงาเรียก ฉายา (ป.) อย่างว่า ฉายายลล่วงลงคลาคล้อย (สังข์) ร่มไม้เรียก ฉายาไม้ อย่างว่า ฉายาไม้เงาไฮเอียงอ่วยเถิงเมื่อแลงค่ำค้อยบาท้าวจอดนอน (กา). -
โฉม
แปลว่า : รุปร่าง ทรวดทรง รูปร่างของคนเรียก โฉม อย่างว่า โฉมเสงียมงามยอดหญิงตองไว้ (กา) คื่นคื่นเค้าบินเวิ่นเวหา ทังปวงแยงยาดกันดูน้อย เมื่อนั้นนูเนือท้าวบาศรีโฉมฮาบ คอยผ่อน้องทังค้ายใคร่กระสัน (สังข์). -
โฉมฉัน
แปลว่า : รูปร่างคล้าย เหมือน เสมอ อย่างว่า ก็บ่มีผู้ฮู้บริศาจกุมภัณฑ์ หลิงโฉมฉันแปกคนงามแย้ม แซวแซวท้วงดากันเสียงสนั่น พี่เจ้าอยู่แห่งห้องเมืองด้านที่ใด (สังข์). -
โฉมเฉลา
แปลว่า : รูปร่างสวยงาม อย่างว่า จัดลูกท้าวเลือกสำโฉมเฉลา นารีญิงฮูปงามปานแต้ม (กา). -
ชน
แปลว่า : ต่อสู้กันด้วยเขาเรียก ชน เช่น วัวควายชนกัน ช้างชนกัน อย่างว่า เหมือนบ่ทันทานช้างแองกาท้าวกว่าแลซาม ดั่งนั้นรือ จักขีนถีบช้างชนแพ้เพื่อนพังได้นั้น (ฮุ่ง). -
ชมช้อน
แปลว่า : สมสู่อยู่ร่วมเรียก ชมช้อน อย่างว่า พระก็ฮักเก่าไว้เปลื้องไปวางไป ยูท่างภูมีถนอมเลือกพระไมติ์นางไม้ ปุนชมช้อนภิฮมเฮียงฮ่ม ชักแทบไว้ทวงไท้แทบพระทัย (สังข์). -
ชมชอบ
แปลว่า : ชื่นชมยินดีเรียก ชมชอบ อย่างว่า เขาก็เฮียงมือน้อมศิลป์ชัยชมชอบ พร้อมพรากหั้นเถิงน้ำตาดหลวง (สังข์). -
ชมชื่น
แปลว่า : สนุก สดชื่น รื่นรมย์ อย่างว่า โสภาพพร้อมโดยดั่งอินทรีย์แปลงยามยลคือแท่งทองโลมไล้ เมื่อนั้นองค์กษัตริย์ไท้แพงเมืองชมชื่น ดีแก่สูรย์ส่องพ้นเฮียวไม้ฮุ่งมา (ฮุ่ง). -
ชมดอก
แปลว่า : เที่ยวชมดอกไม้ ดอกไม้เป็นสัญลักษณ์แห่งความรัก อย่างว่า ท่อว่าปกติน้อยประสงค์ชมดวงดอก ละอองโอบแก้มสองข้างไขว่แถว เล็งช่องชั้นมุงมาศมโนฮม ปุนดาวเดียระดาษคือควงฟ้า ผานผานเพี้ยงมุณเทียรเทวราช แก้วก่อล้อมวรรณเข้มข่ายกระดิง (สังข์). -
ชมพู
แปลว่า : สีแดงปนขาว สีชนิดหนึ่งแดงปนขาวเรียก สีชมพู อย่างว่า แล่มแล่มลิ้นโลมปากพอหู เยียวว่าชาวแกวเขาซากเห็นหุมแท้ ลางนางเสื้อชมพูเมี้ยนหมู่ทำทุ่ยเนื้อผิวแหล้จิ่งจาว (ฮุ่ง).