ค้นหา "ฮ" 1831 - 1840 จาก 4161
-
ใช้
แปลว่า : คนใช้ คนที่รับทำธุระให้เรียกคนใช้ อย่างว่า เม็งก็แหนพากย์ถ้อยถนอมกล่าวบาไท ปีปายเสียงสั่งความคนใช้ (ฮุ่ง). -
ซงมง
แปลว่า : นั่งคอตกไม่พูดจาเรียก นั่งซงมง อย่างว่า นั่งซงมงซงตาตาย ป่านกะบ่ทอ ปอกะบ่ลอก ส่องปล่องเอี้ยมถ่มน้ำลายปิ๊ดปิ๊ด เฮ็ดโค็ยสั้นสะมิกิ (บ.). -
ซด
แปลว่า : เฉลียง เฉลียงเรือนเรียก ซดเฮือน เซีย มุงซด ก็ว่า อย่างว่า เข้าไปสู่มุงซดอาศรมบทศาลา (เวส). -
ซ้น
แปลว่า : ซ่อน บัง ร่มไม้ชายคา เราอาศัยบังแดดบังฝน เรียก ที่ซ้น อย่างว่า สองอยู่ซ้นคึมป่าบังบด เฮียงมือเอาบุญคุณตื่มเป็นปราการแก้ว แลงงายได้ผาลาเล็มบ่าง บกพอกพร้อมยมหว้ากอกเกียง (สังข์). -
ซบ
แปลว่า : ฟุบลง การก้มหัวลงแล้วยกเท้าของผู้ที่เคารพไว้บนหัวเรา เรียก ซบตีน อย่างว่า ฮ้องไห้ขาดสยบ ซบกับตีนจ่วงใจ้เอาบาทไท้ทูลผม ยินปรารมภ์ลำบาก คึดยากด้วยดอมท้าวบาบ่าวบ่เมือเมือง ประนมมือเนืองทังสิบนิ้ว ตั้งไว้เหนือหว่างคิ้วว่าข้าน้อย ไหว้สาธุการ (เวส-กลอน). -
ซรวด
แปลว่า : มาก เกิน อย่างว่า กับทังผู้เผ่าท้าวล้านโลกแถนลอ ก็ดี ลงพลเต็งยาดชูชิงม้าง แคลนใจดั้งเขาลงพร้อมฮ่วน ปางนั้น เจ็บซรวดแท้คือเสี้ยนเสียบทรวง (ฮุ่ง). -
ซเร
แปลว่า : เซ พลาด อย่างว่า อย่ามาตั๋วให้หล้มตกหล่มดินทราย ตั๋วให้กำดินทรายหว่านลงในน้ำ เฮ็ดให้เฮียมตกหล้มตกตมทังหล่ม ตั๋วให้คาดลาดล้มกลางบ้านมื่นซเร (ผญา). -
ซวง
แปลว่า : งูใหญ่ มีในวรรณคดีอีสานเรื่องสังข์ศิลป์ชัย อย่างว่า ที่นั้นมีสรพิษฮ้ายตัวขนาดงูซวง มันก็เทียวระวังขงเขตดงดอยกว้าง คอยเห็นซวงหลายล้นฮังฮามหลายหลาก ยาวฮอดฮ้อยประมาณเส้นเชือกงัว ตาแดงเข้มคือแสงสุริเยศ เพินพ่นเอ้าอายฮ้อนเฮ่งไฟ (สังข์). -
ซวง
แปลว่า : คว้ามือจับ คว้ามือจับเรียก ซวงมือ อย่างว่า บ้านอ้ายพุ้นบ่อึดบ่อยาก ปวดท้องขี้ไปงอยหลังเต่า หักไม้แก้งไปถืกขากวาง ซวงมือไปถืกหางเหนอ้ม ก้มลอดฮั้วหมากถั่วแทงตา มืนตาขึ้นหมากสีดาหล่นใส่ นั่งย่องย้อเครือกล้วยทั่งหัว (กลอน). -
ซ่วง
แปลว่า : แข่ง ชิงขึ้นหน้า การวิ่งแข่งเรียก แล่นซ่วงกัน แข่งเรือเรียก ซ่วงเฮือ.