ค้นหา "ฮ" 1851 - 1860 จาก 4161
-
ซ้อง
แปลว่า : ทำพร้อมกัน เช่นประนมมือก็ประนมพร้อมกัน ยกมือก็ยกพร้อมกัน ไปก็ไปพร้อมกัน กล่าวก็กล่าวพร้อมกัน เรียก ซ้อง ซ้องสาธุการ ซ้องซ่อยอมือ ก็ว่า อย่างว่า เลื่อนเลื่อนล้นโยเธศพักฟัง แองคอนเลยเลิกลาลงห้อง หังหังม้าอานคำขึ้นขี่ ฝูงบ่าวซ้องนำท้าวล่วงไป (ฮุ่ง). -
ซ้องซ่อ
แปลว่า : ชูเป็นช่อๆ อย่างว่า ดีแต่สานป่งสร้อยซ้องซ่อแคมภูพุ้นเยอ เดินดงดันไผ่พางฮิมห้วย เล็งเห็นชะลอนพร้อมฮังฮวนเฮืองดอก วันวิ่งส้อยสูรไม้เมื่อแลง (ฮุ่ง). -
ซ้องหน้า
แปลว่า : ตรงหน้า ข้างล่าง อย่างว่า ปีนเล่าตกซ้องหน้าพระยานาคคอยดู คนิงตรองตรัสฮอดพระอวนองค์น้อย พระก็กลัวตายแท้มีขีนขัดอยู่เลยเล่าเติ่นแต่งพร้อมพงศ์เชื้อป่าวไป (สังข์). -
ซ่อซ้อง
แปลว่า : ชูเป็นช่อเรียก ซ่อซ้อง อย่างว่า ยอดซ่อซ้องเฮืองฮุ่งแสนแสง (กา) พลเฝือเท้าทวารเวียงระวังเครื่อง แพนซ่อซ้องหลายล้านลวดเซา (ฮุ่ง). -
ซอแซ
แปลว่า : เจี๊ยวจ๊าว เซ็งแซ่ นกที่ร้องเสียงเซ็งแซ่เรียก ซอแซ จอแจ ก็ว่า อย่างว่า ซอแซต้านผายคอเอื้อมไหล่ ออระอิ่นอ้อยเสียงจ้อยม่วนดง (ฮุ่ง). -
ซอด
แปลว่า : ทะลุทะลุเรียก ซอด อย่างว่า คันบ่ไขรหัสให้บ่เห็นแปวน้ำวอด คันบ่เปิดผ้ากั้งบ่เห็นดั้วยอดตอง (ผญา) ขาก็ฮับอาชท้าวคดีฮีบลาลง ปุนความทันหมู่ชุมสาวใช้ ก็จิ่งลงลายแต้มกดเอาคำปาก ถามซอดถ้อยใดแจ้งซู่อัน (ฮุ่ง). -
ซอด
แปลว่า : ตลอด ตลอดเรียก ซอด อย่างว่า พราหมณ์ก็นอนเทิงห้างเต็มตาซอดฮุ่ง ผูกอ่อนน้อยสองเจ้าอยู่ดิน (เวส-กลอน). -
ซอน
แปลว่า : เหน็บ แซม แซมผมเรียก ซอนเกล้า อย่างว่า ภุมรีดิ้นแดดอมดมกลิ่น ฝักไฝ่ไว้ซอนเกล้ากล่อมผม (ฮุ่ง). -
ซอน
แปลว่า : แทรก แซง อย่างว่า อยู่ให้ปลูกมอนหนีให้ซอนฮั้ว (ภาษิต) เครือก่ายช้อนซอนเกี้ยวมืดมุง (กา). -
ซ่อน
แปลว่า : บัง แอบแฝง การบังหรือแอบแฝง เรียก ซ่อน ลี้ซ่อน ก็ว่า อย่างว่า หลบหลีกลี้หนีซ่อนหมู่พาล (กา) เป็นดั่งคุชสารช้างไคตนดักซ่อน ได้รือ นางกล่าวถ้อยแถลงเปลื้องเปล่งกลอน (ฮุ่ง).