ค้นหา "ฮ" 1861 - 1870 จาก 4161
-
ซอนลอน
แปลว่า : ดูทางหางตา เรียก เฮ็ดตาซอนลอน. -
ซ้อย
แปลว่า : ขาวผ่อง อย่างว่า กกก่องแก้มปรางซ้อยชอบตู ยามเมื่อพิเศษแย้มเยาวราชหุมหัว ฮ่อนั้น ขวัญเฮียมโฮมเฮียกตอมเต็มเนื้อ (ผาแดง). -
ซ้อย
แปลว่า : ไพเราะ อ่อนหวาน อย่างว่า นางก็พลางภูมีว่าลืมยังซ้อง ขอหลานแก้วคืนเมือสามเล่า นางก็ฮ้องฮ่ำไห้เสียงซ้อยสั่งผัว (สังข์) ทุกปากช้างรินสิ่งงัวควาย ผีก็ดาปุนปองคู่เคยเทียมท้าวแลลูก เจ้าแม่ปีปายสร้างแสนนาหอมไพร่ นั้นเนอ ใจอ่อนน้าวกล่าวข้อแขซ้อยซู่อัน (ฮุ่ง). -
ซ้อยล้อย
แปลว่า : อาการที่สิ่งของเรียงเป็นระเบียบเรียก ซ้อยล้อย เช่น นังเฮียงกันซ้อยล้อย นอนเฮียงกันซ้อยล้อย เหยียดขาไปทางเดียวกันซ้อยล้อย. -
ซะคอง
แปลว่า : หินชนิดหนึ่งอยู่ตามชายน้ำที่ไหลเชี่ยว ลักษณะกลมเหมือนผลซะคอง เรียก หีนซะคอง อย่างว่า บ่แม่นแนวทรายผงแฮ่ซะคองแคมน้ำ (บ.). -
ซะซ่อน
แปลว่า : งาม สดใส คนที่มีรูปร่างหน้าตาสดใสเรียก ซะซ่อน อย่างว่า ดูราชายฮามดั้นแดนใดมาฮอด เฮานี้ ซะซ่อนหน้าขาวแจ้งส่องใส (สังข์). -
ซะซาย
แปลว่า : กระจัดกระจาย อย่างว่า ฝันคืนนี้ฝันว่าไฟลามไหม้กอกยาพันเถิงปาก เฮียนก็คากแก่งแก้ กอกยาฟ้งซะซาย (ผญา). -
ซะพาด
แปลว่า : สะพรั่ง พรั่งพร้อม อย่างว่า สะพาดพร้อมเถิงที่เตินขวาง ดากันปลงเงินคำค่าแสนสมแก้ว (ฮุ่ง). -
ซะพุม
แปลว่า : พร้อมพรั่ง อย่างว่า ซะพุมพร้อมต้นต่ำตีนจำก็มี เอ็งชัญเขียวแข่งนิลนางย้อม ดำดวนดั้วดวงหอมล้นที่ ก็มี ยามเมื่อลมแกว่งเปื้อง ไกวค้อมกลิ่นหอม (ฮุ่ง). -
ซะเพิก
แปลว่า : สะพรั่ง อย่างว่า ซะเพิกพร้อมฝูงไพร่เงินยาง แองคอนกลอยกล่าวพวงขาพ้น ฮมฮมเมี้ยนปุนทางไทแขก ข้าท่านท้าวธรรม์ต้นแต่งตอม (ฮุ่ง).