ค้นหา "ฮ" 201 - 210 จาก 4161

  • ฮบฮ่อ
    แปลว่า : ตั้งใจรบ อย่างว่า เลือดหลั่งเพี้ยงฟ้าเร่งระงมฝน มารายเต็งดั่งหีนกลางแก้ง พอดีค้นคืนมาฮบฮ่อ บาบ่ยั้งโยงก้าวแกว่งธนู (สังข์).
  • ฮบ
    แปลว่า : รบ ต่อสู้ ไก่ตีกันเรียก ไก่ฮบกัน คนรบกันต่อสู้กัน เรียก ฮบกัน ฮบเศิ็ก ก็ว่า อย่างว่า ไปฮบเศิ็กไปฆ่า ไปค้าไปตั๋ว (ภาษิต).
  • ฮ้องเฮ่ง
    แปลว่า : ร้องเสียงดัง อย่างว่า พอเมื่อฟืดฟืดฟ้าระดูด่วนคิมหันต์ มาแล้ว สาผลเนาอยู่นานในท้อง นับวันได้สิบเดือนพอขวบ ฟ้าเฮ่งฮ้องเดือนห้าฮว่านมา (ฮุ่ง).
  • หมอนแฮ
    แปลว่า : หมอนที่ทำด้วยผ้าละเอียดเป็นตาขิด เรียก หมอนแฮ อย่างว่า บาไทเท้าหมอนแฮเฮียงพี่ (สังข์).
  • อี่ฮีน
    แปลว่า : ชื่อพรรณผักชนิดหนึ่ง เกิดตามท้องนาหรือป่าข้าวที่ปักดำแล้ว เรียก ผักอี่ฮีน กินกับซุบหน่อไม้อร่อยนักแล.
  • ฮ็องฮ็อง
    แปลว่า : สุกใส แวววาว แสงแวววาวสุกใสแต่ไม่ใหญ่โต เรียก ใสฮ็องฮ็องเหลื้อมฮ็องฮ็อง ม็องม็อง ก็ว่า เช่น แสงดาว เป็นต้น อย่างว่า ตัวหนึ่งท้าวกว่าเลี้ยงแต่น้อยเฮียกล่วงลมผัน ฮองฮองเฮืองแค่มคำงามล้วน ธรรม์ยำท้าวกลอยแลหลิงล่ำ นายกล่าวถ้วนถวายแล้วซู่ประการ (ฮุ่ง).
  • หม้อนฮก
    แปลว่า : นรก นรกคือสถานที่ลงโทษแก่บุคคลทำผิดเมื่อตายไปแล้ว โบราณว่าคนทำบาปเวลาตายพระยายมจะเป็นผู้ตัดสินชี้ขาดว่าจะให้ตกนรกขุมใด นรกใหญ่มี ๘ ขุม คือ สัญชีวนรก กาฬสุตตนรก สังฆาตนรก โรรุวนรก มหาโรรุวนรก ตาปนรก มหาตาปนรก อเวจีนรก (ชาตัฏฐกถา) อย่างว่า กลัวแต่ลงสู่พื้นในหม้อบ่สง (กาไก) ลูกบ่ฟังความพ่อแม่ ผีแก่เข้าหม้อนฮกทังดิบ พ่อแม่บ่สอนลูกเต้า ผีปอบผีเป้าจกกินตับกินไต (ภาษิต).
  • ฮนเฮ
    แปลว่า : กระสับกระส่าย ทุรนทุราย อย่างว่า คื่นคื่นก้องกงแม่สมุทรหลวง ชาวนาคาตื่นเฮฮนย้าน พระก็กลัวตายแท้มีขืนขัดอยู่ เลยเล่าเตินแต่งพร้อมพงศ์เชื้อป่าวไป (สังข์).
  • ฮองฮอง
    แปลว่า : สวย สดใส อย่างว่า สะพรั่งพร้อมชาวแม่มเหสี กลอยใจจงแต่งปุนประดับน้อม ฮองฮองนิ้วทูลเถิงทุกทีป วอนเทพท้าวทังค้ายโผดผาย แด่ถ้อน (สังข์) แวนประเสริฐแท้เดียระดาษมณีนิล ฮองฮองแสงส่องเกียวกงห้วย ภูธรท้าวทวยดูแก้วบ่อ ลูกใหญ่น้อยนิลบ้างแบ่งเขียว (สังข์).
  • ฮองฮอง
    แปลว่า : สว่าง สุกใส แวววาว พระจันทร์ส่องสว่าง เรียก ฮองฮอง อย่างว่า ขอแต่บุญมากเจ้าบนบอกพระแขไข ดีแก่ฮองฮองเดือนส่องงามเงาซ้าย เฮาก็ดูแนนน้องทังสองเสมอภาค กันแล้ว ท่อว่าแนนเพื่อนพุ้นทังค้ายต่างสวน (ฮุ่ง) เจ้าผู้ออดหลอดเนื้อทิพขิ่นอินทร์เขียน ฮองฮองใสดั่งเดือนเพ็งแจ้ง คันว่าเมือเถิงห้องนาโคให้หลิงหล่ำ แด่เนอ พันหมื่นมื้อให้เหลียวผ้ายเบิ่งเฮียม แด่เนอ (สังข์) แม้งหนึ่งลมสวาดไหม้ในป่าเหมือยฮวาย ฮองฮองเดือนส่องลงลับฟ้า เล็งดูภายกระบวนเบื้องตาวันใสเสด็จฮุ่ง ฮื่นฮื่นข้าภูเฮ่งตีกูน (ฮุ่ง).