ค้นหา "ฮ" 211 - 220 จาก 4161
-
ฮอบ
แปลว่า : รอบ เวียนมาจดกัน เรียก รอบ สงสารซ้งกงเกวียนกลมฮอบ เวรหากมาคอบแล้ววอนไหว้ก็บ่ฟัง (กลอน) น้ำล้อมรอบเมืองเรียก ฮอบเมือง อย่างว่า น้ำแผ่อ้อมตีนต้ายฮอบเมือง (กา) ทุกปากเที้ยนไทเทศเล็งดู เคหังใสส่องมณีเหลืองเหลื้อม ตีบนตั้งจตุราเฮียงฮอบ ท้าวนั่งเอื้อมในแท่นอิงหมอน (ฮุ่ง). -
ฮอดยาม
แปลว่า : ถึงเวลา เรียก ฮอดยาม อย่างว่า ประดับปิ่นป้องฮีฮ่ำเฮียงเงา พอดีเสด็จฮอดยามยวงเช้า เค็งเค็งก้องตุริยาเค้าคื่น อวนอ่อนแก้วกือล้านล่วงไป (สังข์). -
อิฮุม
แปลว่า : มะรุม ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง มีลูกเป็นผักกลม ยาวขนาดหนึ่งฟุต ใช้เป็นอาหารและทำยาได้ เรียก ผักอิฮุม. -
ฮอดฮ้อย
แปลว่า : ถึงจำนวนร้อย เรียก ฮอดฮ้อย อย่างว่า เมื่อนั้นตนประเสริฐท้าวธรงเดชลือฤทธิ์ ทวนเชษฐาไต่ทางนำน้อง คอยเห็นซวงหลวงพ้นฮังฮามหลายหลาก ยาวฮอดฮ้อยประมาณเส้นเชือกงัว (สังข์). -
ฮอนความ
แปลว่า : ตัดทอน ตัดทอนเอาคำที่ควรพูดมาพูด เรียก ฮอนความ อย่างว่า ให้ช่อยค้ำยาคลาดคุงหลาน ทวนทางเปืองป่าวแยงยวงชี้ ฮอนความไหว้วอนเถิงท้าวเที่ยว อย่าต่างถ้อยแถมเลี้ยวโลบความ แท้เนอ (สังข์). -
ฮงฮง
แปลว่า : สุกใส แวววาว แสงสีของปราสาทราชมณเทียรสุกใส เรียก แสงฮงฮง อย่างว่า เมื่อนั้นนางหนุ่มท้าวธรงธูปขานฮับ คับคาเถิงข่วงคลองคนล้อม ฮงฮงเหลื้อมรังสีใสส่อง ภูเบศรเจ้าทังน้องออกอวน (สังข์) แก้วที่มีแสงสุกใส เรียก ใสฮงฮง อย่างว่า เห็นว่าได้หน่วยแก้วอย่าฟ้าวเปิบใจหลาย หาดห่าฮงฮงใสหน่วยขวางใผชิฮู้ (กลอน) ไฟที่มีแสงสุกใส เรียก ไฟฮงฮง อย่างว่า ออระเนกเนื้อเจ้ายี่ลาลง ฮงฮงไฟเฮื่อเฮืองทุกด้าน ดินผงกลั้วตีนพลายหนักเนื่อง ขายี่ขึ้นมือกว้านฮุ่งสาว (ฮุ่ง). -
ฮอบ
แปลว่า : เวียนมาบรรจบกัน เรียก ฮอบ อย่างว่า คึดคู่แก้วกลอนกล่าวกตัญญู ภูธรถวินฮอบสถานสามชั้น บังคมแล้วลาเมือเมี้ยนสั่ง คนิงฮอดฟ้าพระอินทร์ท้าวที่ยำ (สังข์). -
ฮ้อนอาสน์
แปลว่า : ร้อนที่นั่ง อย่างว่า ก็จิ่งบังเกิดฮ้อนทิพยอาสน์เขินแข็ง อายฟองฟดพุ่งเป็นแปวกระด้าง เมื่อนั้นสักโกไท้เทโวหลิงโลก เห็นหน่อแก้วสองเจ้าปรารถนา (สังข์). -
ฮอนฮอน
แปลว่า : รอนๆ ตะวันจวนจะลับขอบฟ้าเรียก ตาเว็นฮอนฮอน อย่างว่า ผ่อดูทุกตาบห้วยเหลืองหล่าไฟลาม ดีแก่ฮอนฮอนวันลั่นแสงสูญเศร้า เล็งเห็นดอยหลามล้อมเขาเขียวอ้ายก่ำ เขานั้นเสียส่วยเจ้าลุ่มฟ้ามีฆ้องคู่เงิน (ฮุ่ง). -
ฮ้อนเฮ่ง
แปลว่า : เร่งร้อน ร้อนจัด อย่างว่า บัดนี้องค์กษัตริย์เจ้าเททวงฮ้อนเฮ่ง (สังข์) พระบาทเจ้าฮ้อนเฮ่งทวงทิพย์ (กา) ทุกปากเก้าปักปิ่นคำควร ชื่อว่านางอินทร์ลงเลี่ยมลืมเล็งหน้า เนียนเนียนกลั้นกวังใจฮ้อนเฮ่ง เฮวนี้ เพราะเพื่อฮามฮ่วมหน้าแดงง้อมอุ่นเฮือง (ฮุ่ง).