ค้นหา "ฮ" 2381 - 2390 จาก 4161

  • บริพาร
    แปลว่า : ผู้แวดล้อม ผู้ติดตาม ผู้รับใช้ อย่างว่า อันว่าบริพารแท้ไทเฮานั้นอย่า จาเถิ้น ท่อว่าคึดจอดเจ้าองค์อ้วนมอบเมือง พี้ดาย (ฮุ่ง).
  • บริศาจ
    แปลว่า : ผี ผีเรียก บริศาจ ปีสาจ ก็ว่า อย่างว่า ฝูงหมู่บริศาจเสื้อหูแตกตายพลันยังแต่กุมภัณฑ์หลวงผู้เดียวมาต้อง มหาสมุทรบ้าเป็นแปวมัวมืด ขำเขือกข้อนกระหายฮ้อนทั่วแดน (สังข์).
  • บ้วน
    แปลว่า : ล้างปากด้วยการอมน้ำแล้วบ้วนออกมา เรียก บ้วนปาก ม้วนปาก ก็ว่า อย่างว่า พุ่งพุ่งพร้อมเสียงส่ำปักขี บาเจืองผายออกโฮงมาต้าน คันทีตั้งไตคำม้วนปาก ยี่นั่งเท้าเหนือฮ้านแท่นลาย (ฮุ่ง).
  • บอด
    แปลว่า : มืด โง่ ทึบ คนตาดีมองเห็นอะไรได้หมด แต่ตาข้างในคือปัญญาไม่มี โบราณเรียกคนชนิดนี้ว่า ตาบอดแจ้ง อย่างว่า ตาบอดแจ้งบ่ฮู้ฮ่อมทางเดิน คันบ่แยงเงาหีนชิบอดตายเท้าเถ้า (ภาษิต) พระก็โมหังเข้าถือทวงใบ้บอด ก็เพื่อพิษแฝดไหม้เหมือนงั้วง่าวฟาง (สังข์).
  • บอด
    แปลว่า : มือ มองไม่เห็น คนมีตาแต่มองไม่เห็นเรียก คนตาบอด อย่างว่า ตาบอดเว้าเฝือน ตาเบือนเว้ายาก (ภาษิต) ตาบอดอย่าเอาฮ่วมเฮือน ตาเบือนอย่าเอาฮ่วมบ้าน คนขี้คร้านอย่าเอาเป็นหมู่เป็นฝูง (ภาษิต) เว้าจอดจอดบ่บอดกะฮ้าน (ภาษิต).
  • บ่อน
    แปลว่า : สถานที่เรียก บ่อน อย่างว่า บ่อนต่ำให้คูณ บ่อนนูนให้ถาก อยู่ให้เบิ่งที่ หนีให้เบิ่งบ่อน อยู่ให้ปลูกมอน หนีให้ชอนฮั้ว (ภาษิต) ที่นอนเรียก บ่อนนอน อย่างว่า น้องหากเป็นสาวจ้อยพอออยเข้าบ่อน (กา).
  • บะ
    แปลว่า : ชายป่า ป่าละเมาะ ชายป่าเรียก บะ อย่างว่า ขึ้นไปโคกป่าหว้าบะป่าเปล้า พราหมณ์เถ้าอ่านหนังสือ ว่าหอมดอกจิกคึดฮอดบ้านหลัง เดนอ หอมดอกฮังคึดฮอดบ้านเก่า เดนอ หอมดอกขัดเค้าคือชิเถ้าบ่เป็น (กลอน).
  • บะ
    แปลว่า : บนบาน การขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ดลบันดาลให้ได้สิ่งซึ่งปรารถนา เรียก บะ อย่างว่า ดอกหนึ่งได้สะง้าจิ่งบนบาน บ่หมายแหนงสงสารท่านอ้าง ดวงหนึ่งเมื่อลมพานพัดกิ่ง เป็นฮูปลอยลงล้างแผ่ท้าวรามเกียรติ์ (ฮุ่ง).
  • บ๊ะ
    แปลว่า : บ๊ะ บ๋า หรือบู๋ ก็ว่า อย่างว่า บ๋าฝันคืนนี้ฝันหลดฝันหลาด ฝันว่าเพิ่นนี้จูงแขนเข้าพาขวัญเกาะก่าย ฝันว่าเพิ่นนี้จับไข่ป้อนปันให้แก่เฮา เหมิดกระบวนแล้วคนเมือเกลี้ยงอ่อยห่อย ฝันว่าน้องพี่จับจ่องนิ้วเอาอ้ายเข้าบ่อนนอน (ประเพณี).
  • บังเกิด
    แปลว่า : เกิด มีขึ้น เป็นขึ้น อย่างว่า อันหนึ่งหลิงหาก้ำอนตายบังเกิด ให้ฮีบม้างเมื่อน้อยยายั้งย่ำเสีย พระเอย (สังข์).