ค้นหา "ฮ" 2401 - 2410 จาก 4161
-
เบ็งชร
แปลว่า : หน้าต่าง อย่างว่า ตะแบ่นหน้าขาวส่องเสมอดาว ผายเบ็งชรเป่งปรางค์เกยแก้ว สาวสนมขึ้นโฮงทองเฝ้ายี่ เนานั่งแล้วประนมนิ้วกราบลา (ฮุ่ง). -
เบเบ
แปลว่า : เสียงร้องเบเบ อย่างว่า เห็นว่าเบเบฮ้องงัวเฮาอย่าฟ้าวว่า ลางเทื่อเป็นชาติเชื้อเสือฮ้ายชิคาบคอ (ย่า). -
เบย
แปลว่า : สร่าง ทุเลา เบาบาง อย่างว่า แม้นชิเนาในปรางค์บ่เบยเบาได้ (สังข์) เสเนศฮู้หมองหม้อมบ่เบย (หน้าผาก). -
เบ่า
แปลว่า : ไม่ คำนี้มักใช้ในหนังสือเก่า อย่างว่า บาเจืองให้หาญพายมากล่าว แม่ชอบให้เมือหน้าเบ่าเถียง ว่าเนอ (ฮุ่ง). -
เบิก
แปลว่า : ขับ ไล่ อย่างว่า เพราะเพื่อปิตุราชเจ้าใจฮ้ายเบิกหนี (กา) เทื่อนี้พ่อเบิกเว้นเวียงใหญ่พลอยผาง นี้แล้ว (สังข์) ความผิดบ่มีท่อก้อยชาวบ้านชิเบิกหนี (เวส-กลอน). -
เบี่ยง
แปลว่า : ผ้าสำหรับใช้ห่มเฉลียงบ่า เรียก ผ้าเบี่ยง อย่างว่า เนื้อฮาบเกลี้ยงคันธชาติบัวบาน เกสีฉลวยลูบมันมวยตั้ว คีงเคียนแก้วสายแสงประดับดาด สะใบเบี่ยงผ้าแดงด้ามดอกคำ (สังข์). -
เบี่ยง
แปลว่า : บัง ปิด อย่างว่า สูอย่าได้เบี่ยงถ้อยบนชื่อไขกลอน (กา) แล้วค่ำส้วยแสงเบี่ยงบังเขา ฮมฮมชาวเป็งจาลป่าวขุนหาญห้าว เขาก็หวังสุขย้อนบาบุญบุตราช คบหนึ่งวันวิ่งค้ายคาข้อนขอบเสมร (สังข์). -
เบียด
แปลว่า : เบียดเบียน บีบคั้น อย่างว่า ทุกข์เพื่อคึดเกี่ยวแก้วน้องพี่ทังเจ็ด เวราใดเบียดบังเบียนข้อย บัดนี้บุญแข็งข้วมเวราไลโทษ น้องค่อทรงสืบสร้างสินซ้อยซ่อยเฮา พี่ถ้อน (สังข์). -
เบียน
แปลว่า : รบกวน ทำให้เดือดร้อน เบียดเบียน อย่างว่า ท่อว่า เจี้ยมนี้น้อยฮอยเปล่าเบียนหนัก เยียวว่าราชาเห็นเหตุพลางภายหน้า ตาเสม่นนั้นลางหลากภายลุน ฮอยจักมีชายเซ็งแต่งเติมตามเจ้า (สังข์). -
เบื้อง
แปลว่า : ข้าง ฝ่าย ทิศ ทาง อย่างว่า ท้าวปั่วไท้เบื้องฝ่ายโกศล ก็หนี ยนยนปลดเตี่ยวลอยลงน้ำ ทังตนเจ้านครอินทร์ตางราช ก็หนี เขาบ่พร้อมพลไว้ช่อยอวน (ฮุ่ง).