ค้นหา "ฮ" 2391 - 2400 จาก 4161
-
บังคม
แปลว่า : เคารพ ไหว้ อย่างว่า บางพ่องเข้าแทบใกล้หัตถบาศบังคม เขาก็หอมเทพีสว่ายสรงเสยแล้ว เลยเล่าปุนความให้หาลัวเถ้าแก่ ยอใส่ด้งกระเบียนแก้วผอกผี (ฮุ่ง) บังคมแล้วลาเมือเอิ้นสั่ง คนิงฮอดฟ้าพระอินทร์ท้าวที่ยำ (สังข์). -
บังบด
แปลว่า : คนที่อาศัยอยู่ตามป่าหรือภูเขาหายตัวได้ เรียก บังบด ผีบังบด ก็ว่า อย่างว่า น้องช่างทำบังบดให้เฮียมตายย้อนนี้เด (สังข์). -
บัญชร
แปลว่า : กรง ซี่กรง หน้าต่าง (ป. ส. ปญชร). อย่างว่า ภูมีเข้าบัญชรนิทเน่ง (กา) พระก็ผายเบ็งชรเป่งปรางค์เกยแก้ว (ฮุ่ง). -
บัดนี้
แปลว่า : เดี๋ยวนี้ ขณะนี้ เดี๋ยวนี้ เรียก บัดนี้ บาดนี้ ก็ว่า อย่างว่า ก็หากทัวระคีกสร้อยสมรมิ่งมาไกล กี่เดตัวพลอยคือคู่ฮาฮามหน้า บัดนี้ในทวงฮ้อนคือไฟลนลวก เยื้อนข่ำผ้าทังซ้องซ่อยแฮง (ฮุ่ง). -
บันดล
แปลว่า : ทำให้บังเกิดขึ้น อย่างว่า พี่หากมรณาแล้วแล้วเล่าคืนมา เพราะเพื่อบารมีนางแต่หลังไปกุ้ม บันดลให้เป็นคนเกิดใหม่ พั่หากคึดฮอดน้องจึงเดินดั้นดุ่งเถิง พี่แล้ว (สังข์). -
บันดาล
แปลว่า : เกิดขึ้น เป็นขึ้น มีขึ้น เช่น บุญให้เกิดเรียก บุญบันดาล บาปให้เกิดเรียก บาปบันดาล อย่างว่า บุญมีได้เป็นนายให้เขาเพิ่ง คันว่าบุญบ่ให้แสนชิดิ้นก็เปล่าดาย คอยแต่บุญมาค้ำบ่ทำการมันบ่แม่น คอยแต่บุญส่งให้มันชิได้ฮ่อมใด (ย่า). -
บัพพตา
แปลว่า : ภูเขา ภูเขาเรียก บัพพตา หมายถึงภูเขาหลายลูก ถ้าลูกเดียวเรียก บัพพโต อย่างว่า ผ่อเห็เฟื่องเฟื่องไม้ถวายยอดบัพพตา พุ้นเยอ ไพรขวางหลายหลั่นดอยบังหน้า ดีแก่สาขาซ้องแสนกอกางกิ่ง คึดพี่พุ้นทวงม้างเมื่อยกระหาย (ฮุ่ง). -
บัลลัง
แปลว่า : พระแท่นที่ประทับของพระมหากษัตริย์ภายใต้เศวตฉัตร เรียก ราชบัลลัง บาลังก์ ก็ว่า อย่างว่า อ้ายง่ำให้แต่งช้างชวนยี่คืนหลัง กองบันเมืองแกว่นชายยามชู้ดีตึ่ง โฉมงามเท้าบัลลังคำอิงอยู่อ้ายง่ำฮู้กล่าวเย้าเจืองหลิ้นซู่วัน (ฮุ่ง). -
บัวนาง
แปลว่า : นางสนม นางบำเรอ สาวชาววัง อย่างว่า วิบากด้ามฟันผ่าเผลียงอก ภูธรไหลสลบออกความหิวไห้ เมื่อนั้นบัวนางค้นคำนันสะดุ้งตื่น พระค่อยฮู้ฮุ่งเยื้อนยังสอึ้นสั่นสาย (สังข์). -
บัวระพา
แปลว่า : ทิศตะวันออก เรียก ทิศบัวระพา อย่างว่า ผ่อเห็นวันเฮื่อเข้มไขทีปบัวระพา พุ้นเยอ ฉายายลล่วงลงคลาคล้อย ฟังยินลมทวยไค้จวงทองดังมี่ เมื่อนั้นหกพี่น้องเนาฮ้ายฮ่ำคราญ (สังข์).